Momencik, trwa przetwarzanie danych   loading-animation
  • Marki > Daimler

     

    Landkreuzer P-1000 Ratte (niem. "Szczur") miał być gigantycznym czołgiem superciężkim przeznaczonym dla sił zbrojnych III Rzeszy. Ważący 1000 ton P-1000 Ratte byłby ponad 5 razy cięższy od największego wyprodukowanego kiedykolwiek czołgu Maus. Zaprojektowany przez Friedrich Krupp AG w 1942 i zaaprobowany przez Adolfa Hitlera, został ostatecznie zarzucony na początku 1943 z inicjatywy Alberta Speera.
    Rozpoczęto budowę czołgu, ale nigdy jej nie dokończono. W planach miał być uzbrojony w dwa działa kalibru 280 mm (zamontowane w wieżyczkach użytych także w pancernikach typu Scharnhorst), pojedyncze działo 128 mm, osiem działek przeciwlotniczych Flak 38 kalibru 20 mm i dwa karabiny maszynowe MG 151/15 kalibru 15 mm. Po każdej stronie czołgu miały znajdować się po 3 gąsienice o szerokości 1,2 metra. Napęd miały stanowić dwa 24 cylindrowe silniki MAN V12Z32/44 o mocy 8500 KM lub osiem 20 cylindrowych silników Daimler-Benz MB501 o mocy 2000 KM każdy, aby osiągnąć wymagane 16000 KM potrzebne do poruszenia czołgu. Podstawowym uzbrojeniem miały być dwa działa 280 mm w wieżyczkach z krążowników -- jedna z wieżyczek została wyprodukowana przed ostatecznym zarzuceniem projektu, a następnie użyta w baterii dział nabrzeżnych w Norwegii.
    W planach był także jeszcze większy projekt Landkreuzer P. 1500 Monster, również zarzucony we wczesnej fazie. Miała to być samobieżna wersja działa Schwerer Gustav (znanego także jako Dora) wyposażonego w armatę kalibru 800 mm.
    Ze względu na olbrzymią masę i wielkość "Szczura" nie było możliwości praktycznego zastosowanie tego typu czołgu -- jego ciężar uniemożliwiałby pokonanie jakiegokolwiek mostu czy drogi, wielkość narażałaby na ataki lotnicze i miny. Byłby zbyt wolny w czasie operacji ofensywnych i podczas odwrotu. Jedynym możliwym wariantem użycia pojazdu byłoby wykorzystanie go jako ruchomej baterii nadbrzeżnej. Pojazd miałby poruszać się wzdłuż wybrzeża po specjalnie zbudowanej drodze i zwalczać okręty przeciwnika, jednak i w tej roli byłby narażony na ataki lotnicze i miałby nikłe szanse w pojedynkach artyleryjskich z licznymi, uzbrojonymi w ciężkie działa okrętami przeciwnika.
    22 września 2013, 19:43 przez RycpaC (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (9)
    JAGUAR DAIMLER – Otrzymał nagrodę dla najstarszego auta zlotu, został wyprodukowany w 1955 roku
    Otrzymał nagrodę dla najstarszego auta zlotu, został wyprodukowany w 1955 roku
    26 sierpnia 2013, 16:54 przez Norbi97 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Źródło: własne
    Daimler Super V8 LWB –
    31 lipca 2013, 10:02 przez patryko (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Mercedes 190 W201 – Był to pierwszy Mercedes-Benz klasy średniej po długiej przerwie, kiedy to firma produkowała jedynie większe modele wyższych klas. W201 pojawił się na rynku 8 grudnia 1982, produkcję zakończono w lutym 1993 w Sindelfingen, a we wrześniu 1993 w Bremie. Wyprodukowano 1 879 629 egzemplarzy.

Auto napędzane było silnikami diesla o pojemności od 2,0 do 2,5 litra (72-126 KM w tym Turbo) oraz silnikami benzynowymi o pojemności od 1,8 do 2,6 litra (90-160 KM). Powstały także sportowe odmiany znane pod nazwą Cosworth 2.3-16v (185 KM), Evolution 2.5-16v (195-204 KM) i Evolution II 2.5-16v (235 KM). Model ten został zastąpiony w 1993 r. przez klasę C

Odmiennie niż w przypadku innych modeli, w których oznaczenie cyfrowe modelu oznaczało pojemność skokową silnika, tutaj "190" oznacza jedynie nazwę handlową typoszeregu W201. Według ogólnie przyjętych w firmie Daimler-Benz zasad np. model dwulitrowy z silnikiem wysokoprężnym powinien zwać się Mercedes-Benz 200D, to oznaczenie nosiły jednak Mercedesy W123 i W124 z silnikiem o takiej pojemności.

Mercedesy 190 oprócz rodzimych tunerów były także modyfikowane przez pochodzącą z Wielkiej Brytanii firmę 190E Cosworth. Zmodyfikowane silniki bazowały na popularnym mercedesowskim motorze 2.3 E. Cosworth'y wytwarzane były w dwóch wersjach silnikowych: 2.3 16v (185 KM) i 2,5 16v (195-235 KM). Auto odznaczało się również delikatnym tuningiem optycznym. Mercedes-Benz 190 Cosworth jest bardzo rzadko spotykany, zwłaszcza na polskich drogach. Najwięcej egzemplarzy tego modelu jeździ po Wielkiej Brytanii.

Nie dodano informacji że występował też z silnikiem 3.2 AMG 'M103.983' 234 KM (172 kW) przy 5750 obr/min.
    Był to pierwszy Mercedes-Benz klasy średniej po długiej przerwie, kiedy to firma produkowała jedynie większe modele wyższych klas. W201 pojawił się na rynku 8 grudnia 1982, produkcję zakończono w lutym 1993 w Sindelfingen, a we wrześniu 1993 w Bremie. Wyprodukowano 1 879 629 egzemplarzy.

    Auto napędzane było silnikami diesla o pojemności od 2,0 do 2,5 litra (72-126 KM w tym Turbo) oraz silnikami benzynowymi o pojemności od 1,8 do 2,6 litra (90-160 KM). Powstały także sportowe odmiany znane pod nazwą Cosworth 2.3-16v (185 KM), Evolution 2.5-16v (195-204 KM) i Evolution II 2.5-16v (235 KM). Model ten został zastąpiony w 1993 r. przez klasę C

    Odmiennie niż w przypadku innych modeli, w których oznaczenie cyfrowe modelu oznaczało pojemność skokową silnika, tutaj "190" oznacza jedynie nazwę handlową typoszeregu W201. Według ogólnie przyjętych w firmie Daimler-Benz zasad np. model dwulitrowy z silnikiem wysokoprężnym powinien zwać się Mercedes-Benz 200D, to oznaczenie nosiły jednak Mercedesy W123 i W124 z silnikiem o takiej pojemności.

    Mercedesy 190 oprócz rodzimych tunerów były także modyfikowane przez pochodzącą z Wielkiej Brytanii firmę 190E Cosworth. Zmodyfikowane silniki bazowały na popularnym mercedesowskim motorze 2.3 E. Cosworth'y wytwarzane były w dwóch wersjach silnikowych: 2.3 16v (185 KM) i 2,5 16v (195-235 KM). Auto odznaczało się również delikatnym tuningiem optycznym. Mercedes-Benz 190 Cosworth jest bardzo rzadko spotykany, zwłaszcza na polskich drogach. Najwięcej egzemplarzy tego modelu jeździ po Wielkiej Brytanii.

    Nie dodano informacji że występował też z silnikiem 3.2 AMG 'M103.983' 234 KM (172 kW) przy 5750 obr/min.
    25 lipca 2013, 10:11 przez sentores (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (1)
    Ciekawostka o historii prawa jazdy – Pierwszym posiadaczem samochodowego prawa jazdy był Karl Friedrich Benz. Twórca późniejszego koncernu motoryzacyjnego Daimler-Benz. Otrzymał on pierwsze w historii prawo jazdy 1 sierpnia 1888 roku. Jako powszechny dokument prawo jazdy zostało poraz pierwszy wprowadzone we Francji w roku 1893 każdy kierowca w Paryżu musiał je posiadać a od roku 1899 już w całym kraju. W Polsce prawo jazdy zostało wprowadzone dopiero w roku 1918, a przepisy dotyczące kierowców zostały uporządkowane dopiero w 1921 roku. W tym samym momencie wyodrębnion o kategorię praw jazdy i zostało ustalone minimum wiekowe 18 lat. Przez pierwszy okrez prawo jazdy było wydawane na trzy lata i obowiązywało one wszystkich, którzy kierowali pojazdami, które przekraczały prędkość 10km/h. Posiadanie prawa jazdy było dość rzadkim zjawiskiem, ponieważ zarówno egzamin jak i kurs były stosunkowo trudne. Przez ostrą selekcję uprawnienia do prowadzenia samochodów uzyskiwało tylko około 20% kandydatów.
    Pierwszym posiadaczem samochodowego prawa jazdy był Karl Friedrich Benz. Twórca późniejszego koncernu motoryzacyjnego Daimler-Benz. Otrzymał on pierwsze w historii prawo jazdy 1 sierpnia 1888 roku. Jako powszechny dokument prawo jazdy zostało poraz pierwszy wprowadzone we Francji w roku 1893 każdy kierowca w Paryżu musiał je posiadać a od roku 1899 już w całym kraju. W Polsce prawo jazdy zostało wprowadzone dopiero w roku 1918, a przepisy dotyczące kierowców zostały uporządkowane dopiero w 1921 roku. W tym samym momencie wyodrębnion o kategorię praw jazdy i zostało ustalone minimum wiekowe 18 lat. Przez pierwszy okrez prawo jazdy było wydawane na trzy lata i obowiązywało one wszystkich, którzy kierowali pojazdami, które przekraczały prędkość 10km/h. Posiadanie prawa jazdy było dość rzadkim zjawiskiem, ponieważ zarówno egzamin jak i kurs były stosunkowo trudne. Przez ostrą selekcję uprawnienia do prowadzenia samochodów uzyskiwało tylko około 20% kandydatów.
    10 lutego 2013, 23:33 przez Mlodye36 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (2)
    Historia VW – Na pewno nie dowiesz się z serwisu internetowego firmy Volkswagen, że "samochód dla mas" swoje początki zawdzięcza Adolfowi Hitlerowi.
 Po I-wszej Wojnie Światowej Niemiecka gospodarka była bliska upadku, co spowodowało, że ceny samochodów były bardzo wysokie.Co za tym idzie większość społeczeństwa nie mogła sobie pozwolić na własny środek lokomocji jakim był samochód. W roku 1933 na Berlińskiej wystawie samochodów przemówił A. Hitler wysuwając pomysł stworzenia nowego i taniego samochodu dla mas.

 W tym samym jeszcze roku A. Hitler spotkał się z Ferdinandem Porche i przekazał mu podstawowe specyfikacje nowego samochodu który ma posiadać: maksymalną prędkość 100 km/h, spalać mniej niż 7l/100km i powinien pomieścić 2 dorosłe osoby z trójką dzieci. Podał mu również pomysł i prawdopodobnie podał mu także odręczny szkic (już wtedy sylwetka podobna była do "garbusa"). Prototyp miał być wybudowany przez fabrykę Daimler-Benz.
 W 1937, utworzono Gesellschaft zur Vorbereitung des Deutschen Volkswagens mbH, po roku nazwę zmieniono na Volkswagenwerk GmbH. A w roku 1938 A. Hitler otworzył fabrykę Volksvagena mieszczącą się w Wolfsburgu - produkowano tam KdF-wagen (kraft durch freude co oznaczało "siła poprzez zabawę"). Niestety wyprodukowano tylko kilka sztuk, w zamian rozpoczęto produkować samochody bojowe Schwimmwagen i Kommandeurwagen oparte na tej samej konstrukcji.
 Dopiero później odkryto to, że A. Hitler zaplanował to od początku, dodał on tylko małe zmiany do projektu Porshe (pojazd ten mógł pomieścić 3 mężczyzn, karabin maszynowy i amunicję.
 Po zakończeniu II Wojny Światowej, Anglicy przejęli fabrykę Volkswagen, w tym samym czasie zmienili nazwę samochodu z KdF-Wagen na Beetle. Po czasie rząd brytyjski chciał przekazać władzę nad fabryką wpierw dla Ford Motor Company później francuskiemu rządowi, na końcu firmie Fiat - niestety wszyscy odmówili - bojąc się start. 
 Nie mieli więc wyboru i oddali fabrykę w zaufaniu niemieckiemu rządowi. Volkswagen "garbus" stał się najlepiej sprzedającym się samochodem na świecie do dziś - sprzedano 21 milionów sztuk. 
 Logo VW zostało zaprojektowane przez Franza Xaviera Reimspiess, pracownika Porsche - wygrał konkurs na najlepsze logo, a zarazem zdobył główna nagrodę w wysokości 100 Reichsmarks (około 1.000 zł).
    Na pewno nie dowiesz się z serwisu internetowego firmy Volkswagen, że "samochód dla mas" swoje początki zawdzięcza Adolfowi Hitlerowi.
    Po I-wszej Wojnie Światowej Niemiecka gospodarka była bliska upadku, co spowodowało, że ceny samochodów były bardzo wysokie.Co za tym idzie większość społeczeństwa nie mogła sobie pozwolić na własny środek lokomocji jakim był samochód. W roku 1933 na Berlińskiej wystawie samochodów przemówił A. Hitler wysuwając pomysł stworzenia nowego i taniego samochodu dla mas.

    W tym samym jeszcze roku A. Hitler spotkał się z Ferdinandem Porche i przekazał mu podstawowe specyfikacje nowego samochodu który ma posiadać: maksymalną prędkość 100 km/h, spalać mniej niż 7l/100km i powinien pomieścić 2 dorosłe osoby z trójką dzieci. Podał mu również pomysł i prawdopodobnie podał mu także odręczny szkic (już wtedy sylwetka podobna była do "garbusa"). Prototyp miał być wybudowany przez fabrykę Daimler-Benz.
    W 1937, utworzono Gesellschaft zur Vorbereitung des Deutschen Volkswagens mbH, po roku nazwę zmieniono na Volkswagenwerk GmbH. A w roku 1938 A. Hitler otworzył fabrykę Volksvagena mieszczącą się w Wolfsburgu - produkowano tam KdF-wagen (kraft durch freude co oznaczało "siła poprzez zabawę"). Niestety wyprodukowano tylko kilka sztuk, w zamian rozpoczęto produkować samochody bojowe Schwimmwagen i Kommandeurwagen oparte na tej samej konstrukcji.
    Dopiero później odkryto to, że A. Hitler zaplanował to od początku, dodał on tylko małe zmiany do projektu Porshe (pojazd ten mógł pomieścić 3 mężczyzn, karabin maszynowy i amunicję.
    Po zakończeniu II Wojny Światowej, Anglicy przejęli fabrykę Volkswagen, w tym samym czasie zmienili nazwę samochodu z KdF-Wagen na Beetle. Po czasie rząd brytyjski chciał przekazać władzę nad fabryką wpierw dla Ford Motor Company później francuskiemu rządowi, na końcu firmie Fiat - niestety wszyscy odmówili - bojąc się start.
    Nie mieli więc wyboru i oddali fabrykę w zaufaniu niemieckiemu rządowi. Volkswagen "garbus" stał się najlepiej sprzedającym się samochodem na świecie do dziś - sprzedano 21 milionów sztuk.
    Logo VW zostało zaprojektowane przez Franza Xaviera Reimspiess, pracownika Porsche - wygrał konkurs na najlepsze logo, a zarazem zdobył główna nagrodę w wysokości 100 Reichsmarks (około 1.000 zł).
    8 czerwca 2012, 15:14 przez vagpl (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (3)
    Panzerkampfwagen VIII Maus – Silnik	benzynowy Daimler-Benz MB509
o mocy 1200 KM (895 kW)
Pancerz	60-240 mm, płyta przednia 350mm
Długość	10,09 m
Szerokość	3,67 m
Wysokość	3,66 m
Masa	bojowa: 188 t
Moc jedn.	4,8 kW/t 
Produkowany w latach 1944 do 1945 
To jest prawdziwa moc :)
    Silnik benzynowy Daimler-Benz MB509
    o mocy 1200 KM (895 kW)
    Pancerz 60-240 mm, płyta przednia 350mm
    Długość 10,09 m
    Szerokość 3,67 m
    Wysokość 3,66 m
    Masa bojowa: 188 t
    Moc jedn. 4,8 kW/t
    Produkowany w latach 1944 do 1945
    To jest prawdziwa moc :)
    15 maja 2012, 21:12 przez sarenka879 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (2)
    Mercedes w140 – Mercedes W140 – samochód produkowany w latach 1991-1998 przez koncern Daimler-Benz (obecnie Daimler AG). Następca modelu Mercedes-Benz W126. Dostępny jako luksusowa limuzyna klasy S (SE/SEL)Model W140 zaprezentowany w 1991 roku podniósł poprzeczkę dla samochodów klasy F, był to jeden z największych seryjnych samochodów oferowanych między 1990 a 2000 rokiem.
Produkcję Mercedesa klasy S oznaczonego kodem fabrycznym W140 rozpoczęto w 1991 roku. Sam projekt auta wart był 1 miliard dolarów. Produkcję limuzyny zakończono w 1998 roku. Do dziś jest to jedno z aut o najlepiej wyciszonym wnętrzu i o bardzo wysokim komforcie jazdy. Wiele ciekawostek technicznych zastosowano właśnie w tym modelu. Jego boczne szyby maja po 10 mm grubości, klapa bagażnika i wszystkie drzwi domykają się automatycznie, po przekroczeniu 160 km/h utwardza się zawieszenie oraz mniej reaguje układ wspomagania kierownicy. W końcu 1992 roku w modelach z silnikami 400 SE/SEL, 500SE/SEL i 600SE/SEL zastosowano inne katalizatory, co zaowocowało zmniejszoną mocą i minimalnie gorszymi osiągami. Zmniejszyło się za to zużycie paliwa w modelach V8 i V12 w stosunku do starszych silników (286KM), (326KM) i (408KM). W 1998 roku model W140 nie spełniał już wymagań rynku swoimi dużymi rozmiarami, sporym zużyciem paliwa. Zastąpił go model Mercedes-Benz W220.Mercedes W140 do dzisiaj odznacza się bardzo przestronnym wnętrzem, doskonałą jakością wykonania zarówno nadwozia jak i wnętrza, bogatym wyposażeniem, wspaniałym komfortem jazdy i niezłymi osiągami.
    Mercedes W140 – samochód produkowany w latach 1991-1998 przez koncern Daimler-Benz (obecnie Daimler AG). Następca modelu Mercedes-Benz W126. Dostępny jako luksusowa limuzyna klasy S (SE/SEL)Model W140 zaprezentowany w 1991 roku podniósł poprzeczkę dla samochodów klasy F, był to jeden z największych seryjnych samochodów oferowanych między 1990 a 2000 rokiem.
    Produkcję Mercedesa klasy S oznaczonego kodem fabrycznym W140 rozpoczęto w 1991 roku. Sam projekt auta wart był 1 miliard dolarów. Produkcję limuzyny zakończono w 1998 roku. Do dziś jest to jedno z aut o najlepiej wyciszonym wnętrzu i o bardzo wysokim komforcie jazdy. Wiele ciekawostek technicznych zastosowano właśnie w tym modelu. Jego boczne szyby maja po 10 mm grubości, klapa bagażnika i wszystkie drzwi domykają się automatycznie, po przekroczeniu 160 km/h utwardza się zawieszenie oraz mniej reaguje układ wspomagania kierownicy. W końcu 1992 roku w modelach z silnikami 400 SE/SEL, 500SE/SEL i 600SE/SEL zastosowano inne katalizatory, co zaowocowało zmniejszoną mocą i minimalnie gorszymi osiągami. Zmniejszyło się za to zużycie paliwa w modelach V8 i V12 w stosunku do starszych silników (286KM), (326KM) i (408KM). W 1998 roku model W140 nie spełniał już wymagań rynku swoimi dużymi rozmiarami, sporym zużyciem paliwa. Zastąpił go model Mercedes-Benz W220.Mercedes W140 do dzisiaj odznacza się bardzo przestronnym wnętrzem, doskonałą jakością wykonania zarówno nadwozia jak i wnętrza, bogatym wyposażeniem, wspaniałym komfortem jazdy i niezłymi osiągami.
    22 marca 2012, 20:28 przez ~mercmaniac | Do ulubionych | Skomentuj (1)
    Przekrój Auta - Mercedes Benz SLR McLaren – Mercedes-Benz SLR McLaren – samochód zaprojektowany wspólnie przez Mercedesa i McLarena. Obie firmy ściśle współpracują w Formule 1, McLaren jest także w 40% własnością firmy Daimler AG. Jego produkcja odbywała się ręcznie w centrum technologicznym McLarena w Woking w Wielkiej Brytanii. Występuje jako coupé oraz roadster.
Samochód ten nie jest klasycznym przykładem auta supersportowego. Jest to kategoria GT, a nawet Super GT. Waży on 1,7 t, jest w pełni wyposażony (skóry, GPS, telefon w podłokietniku) lecz nawet z wszystkimi udogodnieniami ma on bardzo dobry stosunek masy do mocy, ponieważ wynosi on ponad 368 KM na tonę.

Silnik

Umieszczone wzdłużnie 5,4 l V8, dzięki umieszczonej centralnie śrubowej sprężarce Rootsa, poddany zabiegom oddziału sportowo-tuningowego Mercedesa - AMG - uzyskał 626 KM przy 6500 obr/min i moment obrotowy 780 Nm przy 3250 obr/min. Dzięki supersportowej pięciostopniowej automatycznej skrzyni biegów AMG, samochód (według oficjalnych danych) przyspiesza od 0 do 100 km/h w 3,8 s., do 200 km/h w 10,6 s., a do 300 km/h w 28,8 s. Prędkość maksymalna wynosi 336 km/h. Samochód ten w 100% spełnia normy czystości spalin Euro. Ma wyjątkowo krótkie rury wydechowe, co potęguje hałas, a ich ujście kończy się za przednimi kołami co nawiązuje stylistyką do protoplasty, Mercedesa 300 SL. Ma to jedną wadę - po uchyleniu okna czuć zapach niespalonego paliwa (tak twierdzą panowie z Top Gear). Wloty powietrza także nawiązują do Mercedesa 300 SL, ponieważ znajdują się z boku.

Zawieszenie i koła

Komfort jazdy zapewnia zawieszenie oparte na podwójnych poprzecznych wahaczach przy każdym kole zupełnie pozbawione elektroniki. W zamian wyposażone zostało w układ automatycznego resorowania i regulację poziomu tłumienia amortyzatorów. Dziewiętnastocalowe koła przenoszą moc na asfalt poprzez tylną oś. Hamulce kompozytowo-ceramiczne zapewniają ostre hamowanie. Samochód ze 100 km/h do 0 km/h hamuje na dystansie 33 metrów. Natomiast z 200 km/h do 0 km/h w dystansie mniejszym niż 70 m, przy czym tarcze hamulcowe bardzo silnie się grzeją, ponieważ działają na nie kolosalne siły, a takie osiągi zapewniają ośmiotłoczkowe zaciski szczęk z przodu i czterotłoczkowe z tyłu.

Elektronika

SLR ma elektronikę na bardzo wysokim poziomie. Mercedes zastosował w nim wszystkie swoje najnowsze zdobycze elektroniczne. Samochód jest wręcz naszpikowany elektroniką, znajdzie się ją nawet w hamulcach. Zastosowano tam znany z innych modeli Mercedesa elektroniczny układ SBC. Wspomaganie kierownicy charakteryzuje się trzema trybami pracy: przy awaryjnym hamowaniu, na mokrej nawierzchni i przy jeździe po łukach. Standardem było też zamontowanie takich układów jak ABS czy ESP, ale znajdziemy w nim też takie układy jak: SS (Soft Stop), dzięki któremu zawsze łagodnie się zatrzymujemy, SoA (Start off Assist) - ten system pomaga przy ruszaniu gdy auto stoi na wzniesieniu i TA (Tailback Assist) - dzięki temu systemowi auto ostrzega nas przed innymi autami stojącymi przed nami, na przykład w korkach. W światłach przednich zamontowano biksenony a z tyłu światła w technologii LED.

Nadwozie

Nadwozie wykonano z włókna węglowego - jest zarówno lekkie jak i wytrzymałe. Przy projektowaniu nadwozia korzystano z technologii jakie wykorzystuje się w F1. SLR wyposażono w ukryty spojler, który podnosi się przy prędkości 95 km/h zwiększając przyczepność i stabilność auta. Przy gwałtownym hamowaniu spojler przyjmuje funkcję hamulca aerodynamicznego, gdyż staje na sztorc pomagając w hamowaniu. Nadwozie cechuje się także charakterystycznym dla tego modelu "dziobem" ze znaczkiem Mercedesa. Na masce znajdują się wloty powietrza a tuż nad skrzelami znajduje się logo McLarena. Tył za to zdobi okazale prezentujący się napis SLR oraz wcześniej wspomniany dyskretny spojler. Drzwi także nawiązują do 300SLR, ponieważ otwierają się do góry i przy pełnym otwarciu ich kąt do podłoża wynosi 75 stopni.

Bezpieczeństwo

Kierowca Mercedesa może się czuć w pełni bezpiecznie nawet przy dużych prędkościach. Samochód zaprojektowano tak, aby w razie wypadku kierowca miał jak największe szanse na przeżycie. Samochód wyposażony jest w strefę kontrolowanego zgniotu, elektroniczne napinacze pasów, poduszki oraz kurtyny powietrzne. Aby nie wpaść w poślizg czuwa także ABS, a aby nie wypaść z drogi – ESP.
    Mercedes-Benz SLR McLaren – samochód zaprojektowany wspólnie przez Mercedesa i McLarena. Obie firmy ściśle współpracują w Formule 1, McLaren jest także w 40% własnością firmy Daimler AG. Jego produkcja odbywała się ręcznie w centrum technologicznym McLarena w Woking w Wielkiej Brytanii. Występuje jako coupé oraz roadster.
    Samochód ten nie jest klasycznym przykładem auta supersportowego. Jest to kategoria GT, a nawet Super GT. Waży on 1,7 t, jest w pełni wyposażony (skóry, GPS, telefon w podłokietniku) lecz nawet z wszystkimi udogodnieniami ma on bardzo dobry stosunek masy do mocy, ponieważ wynosi on ponad 368 KM na tonę.

    Silnik

    Umieszczone wzdłużnie 5,4 l V8, dzięki umieszczonej centralnie śrubowej sprężarce Rootsa, poddany zabiegom oddziału sportowo-tuningowego Mercedesa - AMG - uzyskał 626 KM przy 6500 obr/min i moment obrotowy 780 Nm przy 3250 obr/min. Dzięki supersportowej pięciostopniowej automatycznej skrzyni biegów AMG, samochód (według oficjalnych danych) przyspiesza od 0 do 100 km/h w 3,8 s., do 200 km/h w 10,6 s., a do 300 km/h w 28,8 s. Prędkość maksymalna wynosi 336 km/h. Samochód ten w 100% spełnia normy czystości spalin Euro. Ma wyjątkowo krótkie rury wydechowe, co potęguje hałas, a ich ujście kończy się za przednimi kołami co nawiązuje stylistyką do protoplasty, Mercedesa 300 SL. Ma to jedną wadę - po uchyleniu okna czuć zapach niespalonego paliwa (tak twierdzą panowie z Top Gear). Wloty powietrza także nawiązują do Mercedesa 300 SL, ponieważ znajdują się z boku.

    Zawieszenie i koła

    Komfort jazdy zapewnia zawieszenie oparte na podwójnych poprzecznych wahaczach przy każdym kole zupełnie pozbawione elektroniki. W zamian wyposażone zostało w układ automatycznego resorowania i regulację poziomu tłumienia amortyzatorów. Dziewiętnastocalowe koła przenoszą moc na asfalt poprzez tylną oś. Hamulce kompozytowo-ceramiczne zapewniają ostre hamowanie. Samochód ze 100 km/h do 0 km/h hamuje na dystansie 33 metrów. Natomiast z 200 km/h do 0 km/h w dystansie mniejszym niż 70 m, przy czym tarcze hamulcowe bardzo silnie się grzeją, ponieważ działają na nie kolosalne siły, a takie osiągi zapewniają ośmiotłoczkowe zaciski szczęk z przodu i czterotłoczkowe z tyłu.

    Elektronika

    SLR ma elektronikę na bardzo wysokim poziomie. Mercedes zastosował w nim wszystkie swoje najnowsze zdobycze elektroniczne. Samochód jest wręcz naszpikowany elektroniką, znajdzie się ją nawet w hamulcach. Zastosowano tam znany z innych modeli Mercedesa elektroniczny układ SBC. Wspomaganie kierownicy charakteryzuje się trzema trybami pracy: przy awaryjnym hamowaniu, na mokrej nawierzchni i przy jeździe po łukach. Standardem było też zamontowanie takich układów jak ABS czy ESP, ale znajdziemy w nim też takie układy jak: SS (Soft Stop), dzięki któremu zawsze łagodnie się zatrzymujemy, SoA (Start off Assist) - ten system pomaga przy ruszaniu gdy auto stoi na wzniesieniu i TA (Tailback Assist) - dzięki temu systemowi auto ostrzega nas przed innymi autami stojącymi przed nami, na przykład w korkach. W światłach przednich zamontowano biksenony a z tyłu światła w technologii LED.

    Nadwozie

    Nadwozie wykonano z włókna węglowego - jest zarówno lekkie jak i wytrzymałe. Przy projektowaniu nadwozia korzystano z technologii jakie wykorzystuje się w F1. SLR wyposażono w ukryty spojler, który podnosi się przy prędkości 95 km/h zwiększając przyczepność i stabilność auta. Przy gwałtownym hamowaniu spojler przyjmuje funkcję hamulca aerodynamicznego, gdyż staje na sztorc pomagając w hamowaniu. Nadwozie cechuje się także charakterystycznym dla tego modelu "dziobem" ze znaczkiem Mercedesa. Na masce znajdują się wloty powietrza a tuż nad skrzelami znajduje się logo McLarena. Tył za to zdobi okazale prezentujący się napis SLR oraz wcześniej wspomniany dyskretny spojler. Drzwi także nawiązują do 300SLR, ponieważ otwierają się do góry i przy pełnym otwarciu ich kąt do podłoża wynosi 75 stopni.

    Bezpieczeństwo

    Kierowca Mercedesa może się czuć w pełni bezpiecznie nawet przy dużych prędkościach. Samochód zaprojektowano tak, aby w razie wypadku kierowca miał jak największe szanse na przeżycie. Samochód wyposażony jest w strefę kontrolowanego zgniotu, elektroniczne napinacze pasów, poduszki oraz kurtyny powietrzne. Aby nie wpaść w poślizg czuwa także ABS, a aby nie wypaść z drogi – ESP.
    9 marca 2012, 18:45 przez DaN0 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Przekrój auta - Mercedes 190D – Mercedes-Benz 190, potocznie "Baby-Benz" – model samochodu produkcji firmy Daimler-Benz, w nomenklaturze fabrycznej oznaczony jako W201, produkowany w latach 1982-1993.

Był to pierwszy Mercedes-Benz klasy średniej po długiej przerwie, kiedy to firma produkowała jedynie większe modele wyższych klas. W201 pojawił się na rynku 8 grudnia 1982, produkcję zakończono w lutym 1993 w Sindelfingen, a we wrześniu 1993 w Bremie. Wyprodukowano 1 879 629 egzemplarzy[1].
Auto napędzane było silnikami diesla o pojemności od 2,0 do 2,5 litra (72-126 KM w tym Turbo) oraz silnikami benzynowymi o pojemności od 1,8 do 2,6 litra (90-160 KM). Powstały także sportowe odmiany 190E, takie jak: 2.3-16v (185 KM), 2.5-16v (195 KM) i 2.5-16v Evo II (235 KM). Model ten został zastąpiony w 1993 r. przez klasę C
Odmiennie niż w przypadku innych modeli, w których oznaczenie cyfrowe modelu oznaczało pojemność skokową silnika, tutaj "190" oznacza jedynie typoszereg. Według ogólnie przyjętych w firmie Daimler-Benz zasad np. model dwulitrowy z silnikiem wysokoprężnym powinien zwać się Mercedes-Benz 200D, to oznaczenie nosił jednak Mercedes W123/W124 z takim silnikiem.
Mercedesy 190 oprócz rodzimych tunerów były także modyfikowane przez pochodzącą z Wielkiej Brytanii firmę Cosworth. Zmodyfikowane silniki bazowały na popularnym mercedesowskim motorze 2.3 E. Cosworth′y wytwarzane były w dwóch wersjach silnikowych: 2.3 16v (185 KM) i 2,5 16v (195 KM). Auto odznaczało się również delikatnym tuningiem optycznym. Mercedes-Benz 190 Cosworth jest bardzo rzadko spotykany, zwłaszcza na polskich drogach. Najwięcej egzemplarzy tego modelu jeździ po Wielkiej Brytanii.
    Mercedes-Benz 190, potocznie "Baby-Benz" – model samochodu produkcji firmy Daimler-Benz, w nomenklaturze fabrycznej oznaczony jako W201, produkowany w latach 1982-1993.

    Był to pierwszy Mercedes-Benz klasy średniej po długiej przerwie, kiedy to firma produkowała jedynie większe modele wyższych klas. W201 pojawił się na rynku 8 grudnia 1982, produkcję zakończono w lutym 1993 w Sindelfingen, a we wrześniu 1993 w Bremie. Wyprodukowano 1 879 629 egzemplarzy[1].
    Auto napędzane było silnikami diesla o pojemności od 2,0 do 2,5 litra (72-126 KM w tym Turbo) oraz silnikami benzynowymi o pojemności od 1,8 do 2,6 litra (90-160 KM). Powstały także sportowe odmiany 190E, takie jak: 2.3-16v (185 KM), 2.5-16v (195 KM) i 2.5-16v Evo II (235 KM). Model ten został zastąpiony w 1993 r. przez klasę C
    Odmiennie niż w przypadku innych modeli, w których oznaczenie cyfrowe modelu oznaczało pojemność skokową silnika, tutaj "190" oznacza jedynie typoszereg. Według ogólnie przyjętych w firmie Daimler-Benz zasad np. model dwulitrowy z silnikiem wysokoprężnym powinien zwać się Mercedes-Benz 200D, to oznaczenie nosił jednak Mercedes W123/W124 z takim silnikiem.
    Mercedesy 190 oprócz rodzimych tunerów były także modyfikowane przez pochodzącą z Wielkiej Brytanii firmę Cosworth. Zmodyfikowane silniki bazowały na popularnym mercedesowskim motorze 2.3 E. Cosworth′y wytwarzane były w dwóch wersjach silnikowych: 2.3 16v (185 KM) i 2,5 16v (195 KM). Auto odznaczało się również delikatnym tuningiem optycznym. Mercedes-Benz 190 Cosworth jest bardzo rzadko spotykany, zwłaszcza na polskich drogach. Najwięcej egzemplarzy tego modelu jeździ po Wielkiej Brytanii.
    26 lutego 2012, 8:41 przez DaN0 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj