Momencik, trwa przetwarzanie danych   loading-animation
  • Szukaj


     

    Znalazłem 722 takie materiały
    Ferrari 288 GTO –
    10 września 2022, 20:21 przez AwokadoOo (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    1969 Pontiac GTO Judge – GTO to muscle car klasy wyższej produkowany przez amerykańską markę Pontiac w latach 1964-1974. GTO powstał dzięki współpracy dwóch inżynierów Pontiaca: Russella Gee (specjalisty od silników) oraz szefa inżynierów Pontiaca, Johna DeLoreana. Pierwszym pomysłodawcą GTO był Shane Wiser. Pierwsza generacja GTO została zaprezentowana w styczniu 1964 roku, a jej produkcja trwała w latach 1964-1967. Drugą generację GTO zaprezentowano w listopadzie 1968 roku, a produkcja trwała do 1974 roku. GM przeprojektowało swoją platformę A w roku 1968 – nowa wersja była bardziej zaokrąglona, wpisująca się w typową dla fastbacków stylistykę. Klasyczne światła zostały zastąpione chowanymi lampami, umiejscowionymi za przedzieloną w połowie osłoną chłodnicy. Charakterystyczna maska z wlotem została zastąpiona nową, na której znalazły się dwa, rozszerzające się w kierunku szyby, po jednym z każdej strony masywnego przetłoczenia biegnącego przez środek maski. W 1969 Pontiac wprowadził do sprzedaży nowy wariant GTO nazwany "The Judge". Według początkowej koncepcji, Judge miał być tańszą alternatywą dla GTO, miał się również stać poważną konkurencją dla popularnego Plymoutha Road Runnera. Podczas rozwoju tego planu uznano jednak, że Judge będzie zbudowany z myślą o maksymalnych osiągach i sportowym wyglądzie. W tej wersji samochód był droższy o 337 dolarów od standardowej wersji GTO, za tę cenę nabywca otrzymywał szersze opony, przekładnię Hurst, różne wzory i naklejki na całym nadwoziu oraz spojler na klapie bagażnika. Pontiac GTO Judge napędzany jest przez silnik V8 o pojemności 6,6 l, który generuje moc 366 KM oraz moment obrotowy 603 Nm co pozwala na osiągnięcie prędkości maksymalnej 247 km/h i przyspieszenia do 100 km/h w 5,4 sekundy. Początkowo Judge oferowany był tylko w jednym kolorze karoserii "Carousel Red," w późniejszych rocznikach dodano jednak możliwość pomalowania karoserii na dowolny kolor występujący w palecie dostępnych dla GTO barw.
    GTO to muscle car klasy wyższej produkowany przez amerykańską markę Pontiac w latach 1964-1974. GTO powstał dzięki współpracy dwóch inżynierów Pontiaca: Russella Gee (specjalisty od silników) oraz szefa inżynierów Pontiaca, Johna DeLoreana. Pierwszym pomysłodawcą GTO był Shane Wiser. Pierwsza generacja GTO została zaprezentowana w styczniu 1964 roku, a jej produkcja trwała w latach 1964-1967. Drugą generację GTO zaprezentowano w listopadzie 1968 roku, a produkcja trwała do 1974 roku. GM przeprojektowało swoją platformę A w roku 1968 – nowa wersja była bardziej zaokrąglona, wpisująca się w typową dla fastbacków stylistykę. Klasyczne światła zostały zastąpione chowanymi lampami, umiejscowionymi za przedzieloną w połowie osłoną chłodnicy. Charakterystyczna maska z wlotem została zastąpiona nową, na której znalazły się dwa, rozszerzające się w kierunku szyby, po jednym z każdej strony masywnego przetłoczenia biegnącego przez środek maski. W 1969 Pontiac wprowadził do sprzedaży nowy wariant GTO nazwany "The Judge". Według początkowej koncepcji, Judge miał być tańszą alternatywą dla GTO, miał się również stać poważną konkurencją dla popularnego Plymoutha Road Runnera. Podczas rozwoju tego planu uznano jednak, że Judge będzie zbudowany z myślą o maksymalnych osiągach i sportowym wyglądzie. W tej wersji samochód był droższy o 337 dolarów od standardowej wersji GTO, za tę cenę nabywca otrzymywał szersze opony, przekładnię Hurst, różne wzory i naklejki na całym nadwoziu oraz spojler na klapie bagażnika. Pontiac GTO Judge napędzany jest przez silnik V8 o pojemności 6,6 l, który generuje moc 366 KM oraz moment obrotowy 603 Nm co pozwala na osiągnięcie prędkości maksymalnej 247 km/h i przyspieszenia do 100 km/h w 5,4 sekundy. Początkowo Judge oferowany był tylko w jednym kolorze karoserii "Carousel Red," w późniejszych rocznikach dodano jednak możliwość pomalowania karoserii na dowolny kolor występujący w palecie dostępnych dla GTO barw.
    3 września 2022, 21:59 przez AwokadoOo (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Mitsubishi 3000GT VR-4 – Mitsubishi GTO to grand tourer produkowany przez japoński koncern Mitsubishi w latach 1990-2001. Samochód bardziej znany jest pod nazwą wersji eksportowej - 3000GT. Samochód ten z niewielkimi zmianami w latach 1991–1996 sprzedawany był także na terenie Ameryki Północnej poprzez salony Chryslera jako Dodge Stealth. Nazwa GTO pochodzi od innego samochodu Mitsubishi, Galanta GTO, produkowanego w latach 1969-1976. Mitsubishi 3000GT zostało opracowane z myślą o rywalizacji z takimi samochodami jak Mazda RX-7, Nissan 300ZX, Nissan Skyline GT-R oraz Toyota Supra. W pierwszej generacji GTO Mitsubishi zastosowało wiele innowacyjnych technologii które miały polepszyć właściwości techniczne pojazdu, wśród nich znalazły się: napęd AWD, zmodyfikowany układ kierowniczy, system aktywnej aerodynamiki nadwozia w skład którego wchodziły samoregulujące się przednie i tylne spoilery, regulowany układ wydechowy i elektronicznie kontrolowany system zawieszenia. W wersji VR-4 samochód napędzany był przez silnik V6 twin-turbo o mocy maksymalnej 300 KM i momencie obrotowym 415 Nm.
    Mitsubishi GTO to grand tourer produkowany przez japoński koncern Mitsubishi w latach 1990-2001. Samochód bardziej znany jest pod nazwą wersji eksportowej - 3000GT. Samochód ten z niewielkimi zmianami w latach 1991–1996 sprzedawany był także na terenie Ameryki Północnej poprzez salony Chryslera jako Dodge Stealth. Nazwa GTO pochodzi od innego samochodu Mitsubishi, Galanta GTO, produkowanego w latach 1969-1976. Mitsubishi 3000GT zostało opracowane z myślą o rywalizacji z takimi samochodami jak Mazda RX-7, Nissan 300ZX, Nissan Skyline GT-R oraz Toyota Supra. W pierwszej generacji GTO Mitsubishi zastosowało wiele innowacyjnych technologii które miały polepszyć właściwości techniczne pojazdu, wśród nich znalazły się: napęd AWD, zmodyfikowany układ kierowniczy, system aktywnej aerodynamiki nadwozia w skład którego wchodziły samoregulujące się przednie i tylne spoilery, regulowany układ wydechowy i elektronicznie kontrolowany system zawieszenia. W wersji VR-4 samochód napędzany był przez silnik V6 twin-turbo o mocy maksymalnej 300 KM i momencie obrotowym 415 Nm.
    Ferrari F40 – Supersamochód klasy średniej produkowany przez włoską markę Ferrari w latach 1987-1992. Samochód zadebiutował w 1987 roku, w którym firma Ferrari obchodziła swoje 40-lecie. Kompozytowe panele nadwozia wykonane zostały z wzajemnie ze sobą posklejanych włókien węglowych. Pod nadwoziem zamontowano rurową ramę przestrzenną, do której zamocowano silnik. Silnik to zmodyfikowana jednostka pochodząca od poprzednika, modelu 288 GTO. Ulokowana centralnie jednostka V8 była montowana ręcznie. Moc silnika zwiększały dwie turbosprężarki japońskiej firmy IHI. Moc maksymalna silnika wynosi 478 KM, a moment obrotowy 577 Nm. Napęd przekazywany był na oś tylną. F40 osiąga prędkość maksymalną 325 km/h i przyspiesza do 100 km/h w 4,5 sekundy. Napęd przekazywany był na oś tylną. Powstało 1310 egzemplarzy F40.
    Supersamochód klasy średniej produkowany przez włoską markę Ferrari w latach 1987-1992. Samochód zadebiutował w 1987 roku, w którym firma Ferrari obchodziła swoje 40-lecie. Kompozytowe panele nadwozia wykonane zostały z wzajemnie ze sobą posklejanych włókien węglowych. Pod nadwoziem zamontowano rurową ramę przestrzenną, do której zamocowano silnik. Silnik to zmodyfikowana jednostka pochodząca od poprzednika, modelu 288 GTO. Ulokowana centralnie jednostka V8 była montowana ręcznie. Moc silnika zwiększały dwie turbosprężarki japońskiej firmy IHI. Moc maksymalna silnika wynosi 478 KM, a moment obrotowy 577 Nm. Napęd przekazywany był na oś tylną. F40 osiąga prędkość maksymalną 325 km/h i przyspiesza do 100 km/h w 4,5 sekundy. Napęd przekazywany był na oś tylną. Powstało 1310 egzemplarzy F40.
    Jaguar XJ220 – Supersamochód skonstruowany i produkowany przez brytyjską firmę Jaguar w latach 1992-1994. W roku 1984 po prezentacji Ferrari 288 GTO zaczęto prowadzić pracę nad super-szybkim Jaguarem, którego nazwano roboczo "220", gdyż prędkość w milach jaką zakładano, że osiągnie będzie równa 220 mph czyli 352 km/h. Nad samochodem pracowano w weekendy i nazwano go później projekt "Sobota". Samochód prototypowy miał zostać wyposażony w silnik o pojemności 6,2 l V12 o mocy 507 KM i momencie obrotowym 542 Nm. Jednak Jaguar miał problemy z emisjami spalin i ówczesnymi normami, a silnik V12 odrzucono. W wersji produkcyjnej zostało użyte 3,5-litrowe V6 z samochodu Rover Metro 6R4 rally razem z dwoma turbosprężarkami. Silnik ten generuje moc 542 KM i moment obrotowy 645 Nm. XJ220 był najszybszym samochodem na świecie. W 1992 roku na owalnym torze o długości 12,5 km w Nardò we Włoszech kierowca wyścigowy Formuły 1 Martin Brundle, prowadząc XJ220 osiągnął prędkość maksymalną 347,4 km/h, co przekłada się na prędkość na prostej drodze równą około  357 km/h. Jesienią 1993 roku na tym samym torze tytuł najszybszego samochodu zdobył McLaren F1 osiągając 371,4 km/h.
    Supersamochód skonstruowany i produkowany przez brytyjską firmę Jaguar w latach 1992-1994. W roku 1984 po prezentacji Ferrari 288 GTO zaczęto prowadzić pracę nad super-szybkim Jaguarem, którego nazwano roboczo "220", gdyż prędkość w milach jaką zakładano, że osiągnie będzie równa 220 mph czyli 352 km/h. Nad samochodem pracowano w weekendy i nazwano go później projekt "Sobota". Samochód prototypowy miał zostać wyposażony w silnik o pojemności 6,2 l V12 o mocy 507 KM i momencie obrotowym 542 Nm. Jednak Jaguar miał problemy z emisjami spalin i ówczesnymi normami, a silnik V12 odrzucono. W wersji produkcyjnej zostało użyte 3,5-litrowe V6 z samochodu Rover Metro 6R4 rally razem z dwoma turbosprężarkami. Silnik ten generuje moc 542 KM i moment obrotowy 645 Nm. XJ220 był najszybszym samochodem na świecie. W 1992 roku na owalnym torze o długości 12,5 km w Nardò we Włoszech kierowca wyścigowy Formuły 1 Martin Brundle, prowadząc XJ220 osiągnął prędkość maksymalną 347,4 km/h, co przekłada się na prędkość na prostej drodze równą około 357 km/h. Jesienią 1993 roku na tym samym torze tytuł najszybszego samochodu zdobył McLaren F1 osiągając 371,4 km/h.