Momencik, trwa przetwarzanie danych   loading-animation
  • Szukaj


     

    Znalazłem 113 takich materiałów
    Wołga konkurs – Wschodni synonim luksusu. O wiele piękniejsza od mercy.
Kiedyś krążyły legendy o czarnych wołgach (wschód) i o czarnych cadillac-ach (zachód), były to rzekomo auta tajnych agencji pozarządowych (UFO itp)

A teraz proszę piszcie w komentarzach legendy o mercach
    Wschodni synonim luksusu. O wiele piękniejsza od mercy.
    Kiedyś krążyły legendy o czarnych wołgach (wschód) i o czarnych cadillac-ach (zachód), były to rzekomo auta tajnych agencji pozarządowych (UFO itp)

    A teraz proszę piszcie w komentarzach legendy o mercach
    28 kwietnia 2012, 20:40 przez szczerbus9 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (5)
    Audi A7 Pogea Racing – Do projektów tuningu Audi dołącza Pogea Racing ze swoim dziełem o nazwie  "Siedem Grzechów". Oprócz modyfikacji silnika pakiet przewiduje instalację zestawu coilover od KW, tarcz i zacisków hamulcowych Brembo oraz czarnych (z chromowanym rantem), 20-calowych felg (model Stroke) firmy Moz Luxury Wheels. Ekskluzywne obręcze otacza gumowa mieszanka Continental Sport Contact 3 w rozmiarze 265/30.
Przeprogramowanie sterownika ECU, sportowy wydech ze stali nierdzewnej, a także wysokoprzepływowy filtr powietrza.

Oto dane modyfikacji dla poszczególnych wersji silnikowych:

3,0 TDI Multitronic 204 KM, 400 Nm --> 251 KM, 468 Nm
3,0 TDI S-Tronic 245 KM, 500 Nm --> 289 KM, 555 Nm
3,0 TFSI 300 KM, 440 Nm --> 345 KM, 495 Nm.

Moim zdaniem auto warte "Siedmiu Grzechów". Resztę ocen pozostawiam Wam.
    Do projektów tuningu Audi dołącza Pogea Racing ze swoim dziełem o nazwie "Siedem Grzechów". Oprócz modyfikacji silnika pakiet przewiduje instalację zestawu coilover od KW, tarcz i zacisków hamulcowych Brembo oraz czarnych (z chromowanym rantem), 20-calowych felg (model Stroke) firmy Moz Luxury Wheels. Ekskluzywne obręcze otacza gumowa mieszanka Continental Sport Contact 3 w rozmiarze 265/30.
    Przeprogramowanie sterownika ECU, sportowy wydech ze stali nierdzewnej, a także wysokoprzepływowy filtr powietrza.

    Oto dane modyfikacji dla poszczególnych wersji silnikowych:

    3,0 TDI Multitronic 204 KM, 400 Nm --> 251 KM, 468 Nm
    3,0 TDI S-Tronic 245 KM, 500 Nm --> 289 KM, 555 Nm
    3,0 TFSI 300 KM, 440 Nm --> 345 KM, 495 Nm.

    Moim zdaniem auto warte "Siedmiu Grzechów". Resztę ocen pozostawiam Wam.
    4 kwietnia 2012, 18:54 przez survey (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    II Commendatore - czyli rzecz o Enzo Ferrari. – Niewiele jest marek samochodowych, które zna nieomal każdy na świecie. Z pewnością jedną z nich jest Ferrari. Firma założona przez Enzo Ferrari. Człowieka, któremu zawdzięczamy Scuderia Ferrari, człowieka, dzięki któremu powstawały i powstają jedne z najpiękniejszych sportowych samochodów świata. Poniżej historia tego człowieka - długa, niemniej watra uwagi... Urodził się 18. lutego 1898 roku w Modenie. Już w okresie międzywojennym stał się jednym z najlepszych menedżerów samochodowych stajni wyścigowych. Po 1945 roku jego nazwisko stało sie synonimem prędkości i samochodowego piękna. W ciągu dziewięćdziesięciu lat życia oprócz wielkich sukcesów, także przeżył kilkakrotnie śmierć swoich przyjaciół.
Miłość do motoryzacji narodziła się w sercu Enzo już przed jego dziesiątymi urodzinami, gdy ojciec Alferdo zabrał go z bratem Dino na wyścig Coppa Florio. Rok później mały Ferrari pojechał już sam podziwiać kierowców na trasie z Modeny do Ferrary. W efekcie szybko zdecydował, że zostanie kierowca wyścigowym. To marzenie spełniło się tuż po zakończeniu pierwszej wojny światowej,
W 1916 roku w wyniku epidemii grypy zmarli Alfredo i Dino Ferrari, a Enzo tylko cudem uniknął śmierci. Pod koniec wojny powrócił do domu, ale rodzinna firma, która produkowała komponenty dla kolei i naprawiała samochody, znalazła się w opałach. Ostatecznie musiał szukać pracy gdzie indziej. Do Fiata go nie przyjęto i ostatecznie znalazł zatrudnienie w małej firmie CMN, z którą połączył także swoje sportowe zainteresowania. W tym czasie zdobył drugie miejsce w Targa Floro 1920 i wygrał kilka mniejszych wyścigów.

W 1923 roku ożenił się z tancerką Laurą Garell i z jej powodu zrezygnował ze startów i poświęcił się sprawom organizacyjnym. W 1929 roku założył stajnię Scuderia Ferrari, która aż do końca lat trzydziestych startowała na samochodach Alfa Romeo. Ferrari było już znana marką i spopularyzowane było jego logo. Jego pierwowzór Enzo otrzymał od matki asa włoskiego lotnika z pierwszej wojny światowej - Franceska Baracci. Umieścił go na żółtym tle (barwa Modeny), dodał inicjały SF, a więc Scuderia Ferrari. Natomiast typowa czerwień była włoską narodową barwą w wyścigach samochodowych.
W styczniu 1932 roku urodził mu się syn Alfredo, zwany Dino. Enzo posłał go do najlepszych szkół i marzył, by syn, utalentowany konstruktor, w przyszłości przejął stery firmy. W tym czasie Ferrari rozstał się z Alfa Romeo i po przerwie, spowodowanej drugą wojną światową, przez cztery lata przygotowywał się do kolejnego etapu w swoim życiu. W 1948 roku założył własną firmę produkującą samochody. Jej celem była produkcja zwykłych pojazdów, ale Ferrari starał sie tworzyć jak najlepsze auta wyścigowe.

W 1952 roku Enzo Ferrari wraz z Alberto Ascari po raz pierwszy w życiu został mistrzem świata Formuły 1. Od tego momentu kierowcy Ferrari na najwyższym stopniu podium stawali wielokrotnie. Lata pięćdziesiąte to także smutny wątek. W czerwcu 1956 roku na zanik mięśni zmarł Dino. od tego momentu Enzo nie zdejmował ani na chwilę czarnych okularów i na cześć syna nazwał jeden z najładniejszych i najsławniejszych modeli, którym było Ferrari Dino.
Enzo miał jeszcze jednego syna z nieślubnego związku, który urodził się w 1945 roku. Jednak jego związek z Pierem nie był już tak mocny jak z Dino.
Ferrari zwany II Commendatore i znany ze specyficznego sposobu kierowania firmą, od chwili śmierci Dino, jeszcze bardziej poświęcił się pracy. W tym czasie firma z Maranello przestawiła się na produkcję samochodów przeznaczonych do normalnego ruchu drogowego, a nie tylko do wyścigów. Enzo miał do swoich klientów odpowiedni stosunek i zawsze twierdził, że są to ludzie, którym nie zależy na perfekcyjnych własnościach jezdnych auta, ale na jak najdroższym produkcie. To jednak pozwalało mu na finansowanie stajni sportowej. Problemy finansowe pod koniec lat sześćdziesiątych, doprowadziły do jej sprzedaży koncernowi Fiat. Enzo zachował jednak swój wpływ aż do momentu swojej śmierci w 1988 roku.
    Niewiele jest marek samochodowych, które zna nieomal każdy na świecie. Z pewnością jedną z nich jest Ferrari. Firma założona przez Enzo Ferrari. Człowieka, któremu zawdzięczamy Scuderia Ferrari, człowieka, dzięki któremu powstawały i powstają jedne z najpiękniejszych sportowych samochodów świata. Poniżej historia tego człowieka - długa, niemniej watra uwagi... Urodził się 18. lutego 1898 roku w Modenie. Już w okresie międzywojennym stał się jednym z najlepszych menedżerów samochodowych stajni wyścigowych. Po 1945 roku jego nazwisko stało sie synonimem prędkości i samochodowego piękna. W ciągu dziewięćdziesięciu lat życia oprócz wielkich sukcesów, także przeżył kilkakrotnie śmierć swoich przyjaciół.
    Miłość do motoryzacji narodziła się w sercu Enzo już przed jego dziesiątymi urodzinami, gdy ojciec Alferdo zabrał go z bratem Dino na wyścig Coppa Florio. Rok później mały Ferrari pojechał już sam podziwiać kierowców na trasie z Modeny do Ferrary. W efekcie szybko zdecydował, że zostanie kierowca wyścigowym. To marzenie spełniło się tuż po zakończeniu pierwszej wojny światowej,
    W 1916 roku w wyniku epidemii grypy zmarli Alfredo i Dino Ferrari, a Enzo tylko cudem uniknął śmierci. Pod koniec wojny powrócił do domu, ale rodzinna firma, która produkowała komponenty dla kolei i naprawiała samochody, znalazła się w opałach. Ostatecznie musiał szukać pracy gdzie indziej. Do Fiata go nie przyjęto i ostatecznie znalazł zatrudnienie w małej firmie CMN, z którą połączył także swoje sportowe zainteresowania. W tym czasie zdobył drugie miejsce w Targa Floro 1920 i wygrał kilka mniejszych wyścigów.

    W 1923 roku ożenił się z tancerką Laurą Garell i z jej powodu zrezygnował ze startów i poświęcił się sprawom organizacyjnym. W 1929 roku założył stajnię Scuderia Ferrari, która aż do końca lat trzydziestych startowała na samochodach Alfa Romeo. Ferrari było już znana marką i spopularyzowane było jego logo. Jego pierwowzór Enzo otrzymał od matki asa włoskiego lotnika z pierwszej wojny światowej - Franceska Baracci. Umieścił go na żółtym tle (barwa Modeny), dodał inicjały SF, a więc Scuderia Ferrari. Natomiast typowa czerwień była włoską narodową barwą w wyścigach samochodowych.
    W styczniu 1932 roku urodził mu się syn Alfredo, zwany Dino. Enzo posłał go do najlepszych szkół i marzył, by syn, utalentowany konstruktor, w przyszłości przejął stery firmy. W tym czasie Ferrari rozstał się z Alfa Romeo i po przerwie, spowodowanej drugą wojną światową, przez cztery lata przygotowywał się do kolejnego etapu w swoim życiu. W 1948 roku założył własną firmę produkującą samochody. Jej celem była produkcja zwykłych pojazdów, ale Ferrari starał sie tworzyć jak najlepsze auta wyścigowe.

    W 1952 roku Enzo Ferrari wraz z Alberto Ascari po raz pierwszy w życiu został mistrzem świata Formuły 1. Od tego momentu kierowcy Ferrari na najwyższym stopniu podium stawali wielokrotnie. Lata pięćdziesiąte to także smutny wątek. W czerwcu 1956 roku na zanik mięśni zmarł Dino. od tego momentu Enzo nie zdejmował ani na chwilę czarnych okularów i na cześć syna nazwał jeden z najładniejszych i najsławniejszych modeli, którym było Ferrari Dino.
    Enzo miał jeszcze jednego syna z nieślubnego związku, który urodził się w 1945 roku. Jednak jego związek z Pierem nie był już tak mocny jak z Dino.
    Ferrari zwany II Commendatore i znany ze specyficznego sposobu kierowania firmą, od chwili śmierci Dino, jeszcze bardziej poświęcił się pracy. W tym czasie firma z Maranello przestawiła się na produkcję samochodów przeznaczonych do normalnego ruchu drogowego, a nie tylko do wyścigów. Enzo miał do swoich klientów odpowiedni stosunek i zawsze twierdził, że są to ludzie, którym nie zależy na perfekcyjnych własnościach jezdnych auta, ale na jak najdroższym produkcie. To jednak pozwalało mu na finansowanie stajni sportowej. Problemy finansowe pod koniec lat sześćdziesiątych, doprowadziły do jej sprzedaży koncernowi Fiat. Enzo zachował jednak swój wpływ aż do momentu swojej śmierci w 1988 roku.
    27 sierpnia 2011, 2:40 przez Charakterek (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Źródło:

    Opis zaczerpnięty z Auto Świata