Momencik, trwa przetwarzanie danych   loading-animation
  • Szukaj


     

    Znalazłem 65 takich materiałów
    Klasyki górą – Piękny Citroen CX 25 Prestige z silnikiem benzynowym napotkany w Gdańsku. Szkoda, że tak mało ich już.
    Piękny Citroen CX 25 Prestige z silnikiem benzynowym napotkany w Gdańsku. Szkoda, że tak mało ich już.
    16 lipca 2013, 1:36 przez ~andi4321 | Do ulubionych | Skomentuj (1)
    Źródło:

    własne

    Citroen CX Loadrunner 1990 – Citroen CX Loadroanner to nie pojedynczy wybryk szalonego konstruktora, lecz cała seria, która przez szereg lat zdawała egzamin na drogach Europy. To najprawdopodobniej jedyne kombi, w którym swobodnie można się wyspać bez składania tylnej kanapy. Przeróbka polegająca na wydłużeniu nadwozia do niemalże 7-metrów wraz z dodaniem dodatkowej osi budowana była głównie przez francuską firmę Tissier. Istniały również takie wersje jak ambulans czy autolaweta – to pokazuje, jak wytrzymałą konstrukcją był CX.
    Citroen CX Loadroanner to nie pojedynczy wybryk szalonego konstruktora, lecz cała seria, która przez szereg lat zdawała egzamin na drogach Europy. To najprawdopodobniej jedyne kombi, w którym swobodnie można się wyspać bez składania tylnej kanapy. Przeróbka polegająca na wydłużeniu nadwozia do niemalże 7-metrów wraz z dodaniem dodatkowej osi budowana była głównie przez francuską firmę Tissier. Istniały również takie wersje jak ambulans czy autolaweta – to pokazuje, jak wytrzymałą konstrukcją był CX.
    8 czerwca 2013, 18:30 przez Folley96 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Citroen CX – Poduszkowiec
    Poduszkowiec
    21 maja 2013, 9:36 przez Stasiu000 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Klasyk – Citroen CX Prestige
    Citroen CX Prestige
    8 maja 2013, 0:58 przez PanFrync (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Jaguar – cx-16
    Cx-16
    7 lutego 2013, 14:59 przez Italianiec (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Renault Fuego - Charseria samochodów wyjątkowych – W roku 1980 świat ujrzał to cudeńko. Samochód z charakterystycznym czarnym plastikowym pasem bocznym idącym od świateł przednich do tylnych. Światło dzienne ujrzał bowiem wtedy pierwszy Renault Fuego. Pojawił się i świat go pokochał. Ogółem wyprodukowano ponad 220 000 egzemplarzy tego modelu, co jak dla auta sportowego to wynik imponujący. Fuego to znaczy po Hiszpańsku ogień. Nazwa zapożyczona od aktywnego wulkanu znajdującego się w Hszpanii. Miała się kojarzyć z dynamiką. I o ile o podstawowej wersji 1,4 o mocy 64 KM nie można powiedzieć, że była Fuego, o tyle o topowej 1,6 turbo o mocy 133 koni można śmiało rzec, że była Fuego. Auto przyspieszało do 100 km/h w około 9 sekund (wtedy Ferrari 308 GTB przyspieszało w 7 sekund do setki), więc było żwawe. I dość tanie. Kosztowało tyle co popularny model 18. Za design nadwozia odpowiadali szef Service Style Automobile Renault (dział designu), Gaston Juchet oraz nowy designer Robert Opron, który do Renault trafił wprost z firmy Citroen, gdzie projektował m.in. model SM i CX. O ile auta sportowe były proste i skromnie wyposażone (liczyła się moc) o tyle Fuego kusiło luksusem. W topowej wersji kusiło sprzętem grającym Philipsa (radio 1 din + wzmacniacz z equalizerem 1 din). Klimatyzacja, zamek centralny, elektrycznie podnoszone szyby, elektrycznie sterowane i ogrzewane lusterka czy skórzana (lub pół skórzana) tapicerka były standardem w wersji GTX (tylko silniki 1,6 Turbo i 2000). Jednak nawet i najsłabsze autka można było całkiem nieźle wyposażyć (w standardzie było wspomaganie kierownicy i centralny zamek w przypadku silnika 1,4). I to wszystko było dostępne w roku 1980...
    W roku 1980 świat ujrzał to cudeńko. Samochód z charakterystycznym czarnym plastikowym pasem bocznym idącym od świateł przednich do tylnych. Światło dzienne ujrzał bowiem wtedy pierwszy Renault Fuego. Pojawił się i świat go pokochał. Ogółem wyprodukowano ponad 220 000 egzemplarzy tego modelu, co jak dla auta sportowego to wynik imponujący. Fuego to znaczy po Hiszpańsku ogień. Nazwa zapożyczona od aktywnego wulkanu znajdującego się w Hszpanii. Miała się kojarzyć z dynamiką. I o ile o podstawowej wersji 1,4 o mocy 64 KM nie można powiedzieć, że była Fuego, o tyle o topowej 1,6 turbo o mocy 133 koni można śmiało rzec, że była Fuego. Auto przyspieszało do 100 km/h w około 9 sekund (wtedy Ferrari 308 GTB przyspieszało w 7 sekund do setki), więc było żwawe. I dość tanie. Kosztowało tyle co popularny model 18. Za design nadwozia odpowiadali szef Service Style Automobile Renault (dział designu), Gaston Juchet oraz nowy designer Robert Opron, który do Renault trafił wprost z firmy Citroen, gdzie projektował m.in. model SM i CX. O ile auta sportowe były proste i skromnie wyposażone (liczyła się moc) o tyle Fuego kusiło luksusem. W topowej wersji kusiło sprzętem grającym Philipsa (radio 1 din + wzmacniacz z equalizerem 1 din). Klimatyzacja, zamek centralny, elektrycznie podnoszone szyby, elektrycznie sterowane i ogrzewane lusterka czy skórzana (lub pół skórzana) tapicerka były standardem w wersji GTX (tylko silniki 1,6 Turbo i 2000). Jednak nawet i najsłabsze autka można było całkiem nieźle wyposażyć (w standardzie było wspomaganie kierownicy i centralny zamek w przypadku silnika 1,4). I to wszystko było dostępne w roku 1980...
    29 stycznia 2013, 15:42 przez Charakterek (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (2)
    Citroën CX - Charseria samochodów wyjątkowych – Wiem, ze dodając to autko tutaj wkraczam na miękki grunt, bowiem tu niekwestionowanym królem są auta niemiecki i japońskie, ale warto jest zaprezentować tu tę cytrynkę. Dlaczego? Po pierwsze - była tu tylko jedna taka z Andrychowa, a po drugie pod wieloma względami było to auto wyjątkowe i nowatorskie. Więc zapraszam do czytania. 

Citroën CX - samochód osobowy klasy wyższej-średniej produkowany przez firmę Citroën w latach 1974 - 1991. Wersje nadwoziowe obejmowały czterodrzwiowy fastback pięciodrzwiowe kombi (Break) produkowane także w siedmioosobowej wersji Familiale, oraz produkowaną na płycie podłogowej kombi, (wydłużoną o 28 cm. od podstawowej), wersję "dyplomatyczną" pod nazwą; "limousine" (z silnikiem diesla) i "Prestige" (z silnikiem benzynowym). Zdobył zaszczytny tytuł Samochodu Roku 1975. Jako następca modelu Citroën DS/ID odziedziczył po nim hydropneumatyczne zawieszenie o dużym rozstawie osi, co gwarantowało znakomity komfort podróżowania.
Nazwa pojazdu pochodzi od współczynnika siły oporu aerodynamicznego, oznaczanego powszechnie Cx. Dla tego modelu współczynnik ten osiąga rekordową jak na ówczesne czasy wartość ~0,3.

W samochodzie zastosowano nowatorskie wspomaganie kierownicy DIRAVI, użyte w po raz pierwszy w modelu SM. Charakterystycznym elementem było "zerowanie" pozycji kierownicy (nawet na postoju podczas skręconych kół puszczenie kierownicy powodowało jej samoczynny powród aż koła ustawią się do jazdy na wprost), oraz zmienna siła wspomagania w zależności od prędkości (wraz ze wzrostem prędkości siła wspomagania malała).

Charakterystyczna jednoramienna kierownica i wklęsła szyba tylna to także były awangardowe wariacje Citroëna, które wyróżniały go z tłumu. Doceń kunszt inżynierów i stylistów Citroëna. Należy im się.
    Wiem, ze dodając to autko tutaj wkraczam na miękki grunt, bowiem tu niekwestionowanym królem są auta niemiecki i japońskie, ale warto jest zaprezentować tu tę cytrynkę. Dlaczego? Po pierwsze - była tu tylko jedna taka z Andrychowa, a po drugie pod wieloma względami było to auto wyjątkowe i nowatorskie. Więc zapraszam do czytania.

    Citroën CX - samochód osobowy klasy wyższej-średniej produkowany przez firmę Citroën w latach 1974 - 1991. Wersje nadwoziowe obejmowały czterodrzwiowy fastback pięciodrzwiowe kombi (Break) produkowane także w siedmioosobowej wersji Familiale, oraz produkowaną na płycie podłogowej kombi, (wydłużoną o 28 cm. od podstawowej), wersję "dyplomatyczną" pod nazwą; "limousine" (z silnikiem diesla) i "Prestige" (z silnikiem benzynowym). Zdobył zaszczytny tytuł Samochodu Roku 1975. Jako następca modelu Citroën DS/ID odziedziczył po nim hydropneumatyczne zawieszenie o dużym rozstawie osi, co gwarantowało znakomity komfort podróżowania.
    Nazwa pojazdu pochodzi od współczynnika siły oporu aerodynamicznego, oznaczanego powszechnie Cx. Dla tego modelu współczynnik ten osiąga rekordową jak na ówczesne czasy wartość ~0,3.

    W samochodzie zastosowano nowatorskie wspomaganie kierownicy DIRAVI, użyte w po raz pierwszy w modelu SM. Charakterystycznym elementem było "zerowanie" pozycji kierownicy (nawet na postoju podczas skręconych kół puszczenie kierownicy powodowało jej samoczynny powród aż koła ustawią się do jazdy na wprost), oraz zmienna siła wspomagania w zależności od prędkości (wraz ze wzrostem prędkości siła wspomagania malała).

    Charakterystyczna jednoramienna kierownica i wklęsła szyba tylna to także były awangardowe wariacje Citroëna, które wyróżniały go z tłumu. Doceń kunszt inżynierów i stylistów Citroëna. Należy im się.
    29 stycznia 2013, 14:42 przez Charakterek (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (3)
    Citroen CX – W Andrychowie
    W Andrychowie
    14 grudnia 2012, 21:46 przez czarny78 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (1)
    Musso  terenówka merca daewoo i ssang yonga!!!! – SsangYong Musso został zaprojektowany przez Kena Grenly′ea z Royal College of Art. Klasyczna sylwetka tego samochodu terenowego charakteryzuje się dość niskim współczynnikiem oporu powietrza Cx równym 0,36. Podczas projektowania samochodu skorzystano z pomocy technicznej oraz gotowych rozwiązań firmy Mercedes-Benz, która wtedy była udziałowcem SsangYonga. Od początku zakładano, że Musso ma być pełnoprawnym wytrzymałym samochodem terenowym, co zaowocowało wykorzystaniem w jego konstrukcji ramy, do której zostało przymocowane nadwozie i główne podzespoły. SsangYong postanowił nie eksperymentować z głównymi podzespołami samochodu i do jego produkcji wykorzystał układy uznanych producentów. Silniki były produkowane na licencji Mercedes-Benz, który także częściowo dostarczał automatyczne skrzynie biegów. Stosowano także automatyczne skrzynie biegów firmy BTR (często spotykane oznaczenie BTRA). Firma BorgWarner była dostawcą układu przeniesienia napędu. Skrzynie manualne konstrukcji BorgWarner (TREMEC) były dostarczane przez Transmission Technologies Corporation. Mosty napędowe produkowane były przez Dana Corporation (przedni most Dana 30, tylny Dana 44), który jest głównym dostawcą mostów napędowych dla firmy Jeep. W 1998 roku przeprowadzono delikatny facelifting przedniej części nadwozia, aby dostosować do stylistycznie do samochodów Daewoo. Podczas całej produkcji Musso wprowadzano drobne modernizacje w silnikach (głównie pod kątem emisji spalin), stąd kilka różnych wersji silników o tej samej pojemności.
Ze względów powiązań finansowych SsangYonga z Mercedesem na niektórych rynkach Musso było sprzedawane jako Mercedes Musso. Po przejęciu przez Daewoo kontroli nad SsangYongiem zakończona została współpraca z Mercedesem.
Musso już pod marką Daewoo był także montowany w uproszczonym standardzie SKD od lipca 1998 do początku 2001 roku w firmie Daewoo Motor Polska w Lublinie. Łącznie zmontowano kilkaset sztuk.
Produkcję w Korei Południowej zakończono w 2005 roku. SsangYong sprzedał licencję na produkcję Musso firmie Morattab z Iranu (produkcja od 2003 roku) oraz TagAZ z Rosji (produkcja od 2008 roku).Napęd 4x4 i zdolności terenowe.
W Musso stosowano dwa typy układów przeniesienia napędu:
w samochodach z silnikiem benzynowym 3,2 l (na niektórych rynkach jako opcja z pozostałymi silnikami) seryjnie montowany był układ TOD (Torque On Demand – moment na żądanie), który automatycznie dołączał napęd przedniej osi w trybie 4H po wykryciu różnicy prędkości kół przednich i tylnych, ewentualnie w trybie 4L można było włączyć na stałe napęd 4x4 (rozdział przód:tył 50:50) z reduktorem
w pozostałych samochodach montowana była zwykła skrzynia rozdzielcza bez centralnego mechanizmu różnicowego, która pozwalała na stałe dołączenie napędu przedniej osi, posiadała ona tryby 2H do jazdy po normalnych drogach (napęd na tylną oś), 4H do jazdy po drogach nieutwardzonych (stały napęd 4x4) i 4L pozwalający na jazdę z reduktorem, sprzęgła piast przednich kół blokowane są automatycznie po przełączeniu napędu w tryb 4x4
MIAŁEM TEGO KOZAKA!!!
    SsangYong Musso został zaprojektowany przez Kena Grenly′ea z Royal College of Art. Klasyczna sylwetka tego samochodu terenowego charakteryzuje się dość niskim współczynnikiem oporu powietrza Cx równym 0,36. Podczas projektowania samochodu skorzystano z pomocy technicznej oraz gotowych rozwiązań firmy Mercedes-Benz, która wtedy była udziałowcem SsangYonga. Od początku zakładano, że Musso ma być pełnoprawnym wytrzymałym samochodem terenowym, co zaowocowało wykorzystaniem w jego konstrukcji ramy, do której zostało przymocowane nadwozie i główne podzespoły. SsangYong postanowił nie eksperymentować z głównymi podzespołami samochodu i do jego produkcji wykorzystał układy uznanych producentów. Silniki były produkowane na licencji Mercedes-Benz, który także częściowo dostarczał automatyczne skrzynie biegów. Stosowano także automatyczne skrzynie biegów firmy BTR (często spotykane oznaczenie BTRA). Firma BorgWarner była dostawcą układu przeniesienia napędu. Skrzynie manualne konstrukcji BorgWarner (TREMEC) były dostarczane przez Transmission Technologies Corporation. Mosty napędowe produkowane były przez Dana Corporation (przedni most Dana 30, tylny Dana 44), który jest głównym dostawcą mostów napędowych dla firmy Jeep. W 1998 roku przeprowadzono delikatny facelifting przedniej części nadwozia, aby dostosować do stylistycznie do samochodów Daewoo. Podczas całej produkcji Musso wprowadzano drobne modernizacje w silnikach (głównie pod kątem emisji spalin), stąd kilka różnych wersji silników o tej samej pojemności.
    Ze względów powiązań finansowych SsangYonga z Mercedesem na niektórych rynkach Musso było sprzedawane jako Mercedes Musso. Po przejęciu przez Daewoo kontroli nad SsangYongiem zakończona została współpraca z Mercedesem.
    Musso już pod marką Daewoo był także montowany w uproszczonym standardzie SKD od lipca 1998 do początku 2001 roku w firmie Daewoo Motor Polska w Lublinie. Łącznie zmontowano kilkaset sztuk.
    Produkcję w Korei Południowej zakończono w 2005 roku. SsangYong sprzedał licencję na produkcję Musso firmie Morattab z Iranu (produkcja od 2003 roku) oraz TagAZ z Rosji (produkcja od 2008 roku).Napęd 4x4 i zdolności terenowe.
    W Musso stosowano dwa typy układów przeniesienia napędu:
    w samochodach z silnikiem benzynowym 3,2 l (na niektórych rynkach jako opcja z pozostałymi silnikami) seryjnie montowany był układ TOD (Torque On Demand – moment na żądanie), który automatycznie dołączał napęd przedniej osi w trybie 4H po wykryciu różnicy prędkości kół przednich i tylnych, ewentualnie w trybie 4L można było włączyć na stałe napęd 4x4 (rozdział przód:tył 50:50) z reduktorem
    w pozostałych samochodach montowana była zwykła skrzynia rozdzielcza bez centralnego mechanizmu różnicowego, która pozwalała na stałe dołączenie napędu przedniej osi, posiadała ona tryby 2H do jazdy po normalnych drogach (napęd na tylną oś), 4H do jazdy po drogach nieutwardzonych (stały napęd 4x4) i 4L pozwalający na jazdę z reduktorem, sprzęgła piast przednich kół blokowane są automatycznie po przełączeniu napędu w tryb 4x4
    MIAŁEM TEGO KOZAKA!!!
    20 lipca 2012, 0:11 przez ~RAMZES355 | Do ulubionych | Skomentuj (2)
    Audi 100 C3 Cygaro... – Na targach IAA w 1979 roku zaprezentowano prototypowy model car 2000 posiadający sześciocylindrowy silnik o mocy 180 KM. Planowano nazwać go Audi 300, jednak mając na uwadze Mercedesa pozostano przy dotychczasowej nazwie. Nowe Audi 100 pojawiło się w 1983 i było większe oraz bardziej aerodynamiczne od swojego poprzednika. Samochód urósł do wymiarów 4,80 × 1,81 x 1,42m, jednak rozstaw osi pozostał ten sam. Model C3 cechował się dużym bagażnikiem (570 l) i płaską szybą przednią (kąt nachylenia wynosił 54 stopnie). Ze względu na charakterystyczną sylwetkę (zwężająca się linia nadwozia od środkowego słupka zarówno w kierunku przodu pojazdu jak również ku jego tyłowi) model ten został "ochrzczony" mianem "cygara". Dzięki odpowiednio zaprojektowanemu przodowi auta, uzyskano niespotykany w tamtych latach w samochodach seryjnych współczynnik oporu powietrza Cx=0,3. Do "cygara" oferowano czterocylindowe silniki o pojemności 1,8 litra i mocy 75 lub 90 KM oraz pięciocylindrowe: o pojemności: 1,9L (100 KM Gażnikowy), 2.0L (113 KM/115 KM), 2,14 (136 KM/141 KM/182 KM), 2,23L (115 KM/138KM/165 KM/190 KM/200 KM/220 KM), 2,3L (136 KM). Doładowane jednostki to silniki o pojemnościach 2,14L oraz 2,23L. Z jednostek Diesla dostępne były 2,0L (69 KM) 2,4L (82 KM) oraz Turbo doładowane 2,0L (87 KM/100 KM), 2,5L TDI o mocy 120 KM. Samochód występował w wersji z napędem przednim oraz z napędem na cztery koła. Trzecia generacja Audi 100 była sprzedawana na rynek amerykański jako Audi 5000.
    Na targach IAA w 1979 roku zaprezentowano prototypowy model car 2000 posiadający sześciocylindrowy silnik o mocy 180 KM. Planowano nazwać go Audi 300, jednak mając na uwadze Mercedesa pozostano przy dotychczasowej nazwie. Nowe Audi 100 pojawiło się w 1983 i było większe oraz bardziej aerodynamiczne od swojego poprzednika. Samochód urósł do wymiarów 4,80 × 1,81 x 1,42m, jednak rozstaw osi pozostał ten sam. Model C3 cechował się dużym bagażnikiem (570 l) i płaską szybą przednią (kąt nachylenia wynosił 54 stopnie). Ze względu na charakterystyczną sylwetkę (zwężająca się linia nadwozia od środkowego słupka zarówno w kierunku przodu pojazdu jak również ku jego tyłowi) model ten został "ochrzczony" mianem "cygara". Dzięki odpowiednio zaprojektowanemu przodowi auta, uzyskano niespotykany w tamtych latach w samochodach seryjnych współczynnik oporu powietrza Cx=0,3. Do "cygara" oferowano czterocylindowe silniki o pojemności 1,8 litra i mocy 75 lub 90 KM oraz pięciocylindrowe: o pojemności: 1,9L (100 KM Gażnikowy), 2.0L (113 KM/115 KM), 2,14 (136 KM/141 KM/182 KM), 2,23L (115 KM/138KM/165 KM/190 KM/200 KM/220 KM), 2,3L (136 KM). Doładowane jednostki to silniki o pojemnościach 2,14L oraz 2,23L. Z jednostek Diesla dostępne były 2,0L (69 KM) 2,4L (82 KM) oraz Turbo doładowane 2,0L (87 KM/100 KM), 2,5L TDI o mocy 120 KM. Samochód występował w wersji z napędem przednim oraz z napędem na cztery koła. Trzecia generacja Audi 100 była sprzedawana na rynek amerykański jako Audi 5000.
    15 maja 2012, 16:14 przez MatiG96 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (2)