Momencik, trwa przetwarzanie danych   loading-animation
  • Szukaj


     

    Znalazłem 186 takich materiałów
    TOYOTA CELICA GT-FOUR  ST185 – Pierwszy tytuł mistrzowski WRC dla japończyków w klasyfikacji producentów, za kierownicą Juha Kankkunen (1993) wcześniej Carlos Sainz w tym samochodzie zdobył 2 tytuły indywidualne (1990, 1992)
    Pierwszy tytuł mistrzowski WRC dla japończyków w klasyfikacji producentów, za kierownicą Juha Kankkunen (1993) wcześniej Carlos Sainz w tym samochodzie zdobył 2 tytuły indywidualne (1990, 1992)
    27 sierpnia 2012, 17:26 przez slivex (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    BMW e32 Klasyk – Piękna limuzyna BMW e32

E32

BMW E32 - W 1985 roku rozpoczęto produkcję BMW E32, drugiej generacji BMW serii 7, następcy BMW E23. Na rynek E32 weszło wyposażone w najnowocześniejsze technologie. Najlepiej wyposażone wersje posiadały telefon, fax, chłodziarkę do win, ogrzewane klamki, elektroniczny system kontroli trakcji i system wzmacniający docisk wycieraczek do szyby przedniej przy wyższych prędkościach, dwustrefową klimatyzację czy elektrycznie ogrzewane i sterowane fotele tylne.

W Europie można było zamówić wersje bez skóry czy wielu innych dodatków, które w wersji na rynek amerykański były standardem.

Samochód także oferowano w wersji z powiększonym rozstawem osi o 10 cm (iL).

Paletę silnikową E32 stanowiły same silniki benzynowe o pojemnościach: 3.0 L (730i), 3,5 L (735i), 4.0 L (740i) i 5.0L (750i).

Wersje silnikowe:
730i 2986 ccm	188 KM(138 kW) przy 5800 obr/min	260 Nm przy 4000 obr/min

735i 3430 ccm	211 KM(155 kW) przy 5700 obr/min	305 Nm przy 4000 obr/min

740i 3982 ccm	286 KM(210 KW) przy 5800 obr/min	400 Nm przy 4500 obr/min

750i 4988 ccm	300 KM(220 kW) przy 5200 obr/min	450 Nm przy 4100 obr/min

B11 3,5 3430 ccm 254 KM(157 KW) przy 6000 obr/min	325 Nm przy 4000 obr/min

B12 5.0	4988 ccm 350 KM(257 kW) przy 5300 obr/min	470 Nm przy 4000 obr/min

BMW E32 produkowano z przeznaczeniem na cztery rynki: europejski, japoński, amerykański i południowoafrykański.

Alpina B11
 W 1992 roku tuner BMW - Alpina wprowadził na rynek model Alpina B11 będący odpowiednikiem BMW E32. Model ten otrzymał sportowo zestrojone zawieszenie, bodykit, aluminiowe felgi Alpina i sinik i pojemności 3,5 litra osiągający moc 254 KM. Alpina B11 rozpędza się do 245 km/h. 

W 1993 roku na rynek wszedł BMW Alpina B11 4.0 z silnikiem o pojemności 3982 ccm i mocy 315 KM, który pozwalał B11 osiągać prędkość ponad 260 km/h, zaś pierwszą setkę osiągać w 7 sekund. 

Alpina B11 posiadała m.in.:
ABS
bodykit Alpina
podgrzewane lusterka i klamki
elektryczne sterowanie szyb z przodu i z tyłu
poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera
nową, czteroramienną kierownicę
antenę wmocowaną w tylną szybę
srebrną tabliczkę producenta z indywidualnym numerem


Topowym modelem Alpiny był wprowadzony na rynek model Alpina B12 5.0, która posiadała pięciolitrowy, dwunastocylindrowy silnik o mocy 350 KM, dzięki któremu samochód osiągał około 275 km/h. 
B12 posiadała m.in.:
kontrolę stabilizacji i trakcji ASC + T
ABS
EML
bodykit Alpina
nową, czteroramienną kierownicę Alpina
przyciemniane szyby
spryskiwacze przednich reflektorów
ogrzewane lusterka i klamki
system antywłamaniowy
poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera
sportowe, elektronicznie regulowane siedzenia z pamięcią trzech ustawień
wnętrze wyłożone skórą
ogrzewane przednie fotele
cyfrowe wskaźniki temperatury oleju
dwustrefową klimatyzację
radio BMW BAVARIA z systemem głośników
antenę wbudowaną w tylną szybę
srebrną tabliczkę producenta z indywidualnym numerem
    Piękna limuzyna BMW e32

    E32

    BMW E32 - W 1985 roku rozpoczęto produkcję BMW E32, drugiej generacji BMW serii 7, następcy BMW E23. Na rynek E32 weszło wyposażone w najnowocześniejsze technologie. Najlepiej wyposażone wersje posiadały telefon, fax, chłodziarkę do win, ogrzewane klamki, elektroniczny system kontroli trakcji i system wzmacniający docisk wycieraczek do szyby przedniej przy wyższych prędkościach, dwustrefową klimatyzację czy elektrycznie ogrzewane i sterowane fotele tylne.

    W Europie można było zamówić wersje bez skóry czy wielu innych dodatków, które w wersji na rynek amerykański były standardem.

    Samochód także oferowano w wersji z powiększonym rozstawem osi o 10 cm (iL).

    Paletę silnikową E32 stanowiły same silniki benzynowe o pojemnościach: 3.0 L (730i), 3,5 L (735i), 4.0 L (740i) i 5.0L (750i).

    Wersje silnikowe:
    730i 2986 ccm 188 KM(138 kW) przy 5800 obr/min 260 Nm przy 4000 obr/min

    735i 3430 ccm 211 KM(155 kW) przy 5700 obr/min 305 Nm przy 4000 obr/min

    740i 3982 ccm 286 KM(210 KW) przy 5800 obr/min 400 Nm przy 4500 obr/min

    750i 4988 ccm 300 KM(220 kW) przy 5200 obr/min 450 Nm przy 4100 obr/min

    B11 3,5 3430 ccm 254 KM(157 KW) przy 6000 obr/min 325 Nm przy 4000 obr/min

    B12 5.0 4988 ccm 350 KM(257 kW) przy 5300 obr/min 470 Nm przy 4000 obr/min

    BMW E32 produkowano z przeznaczeniem na cztery rynki: europejski, japoński, amerykański i południowoafrykański.

    Alpina B11
    W 1992 roku tuner BMW - Alpina wprowadził na rynek model Alpina B11 będący odpowiednikiem BMW E32. Model ten otrzymał sportowo zestrojone zawieszenie, bodykit, aluminiowe felgi Alpina i sinik i pojemności 3,5 litra osiągający moc 254 KM. Alpina B11 rozpędza się do 245 km/h.

    W 1993 roku na rynek wszedł BMW Alpina B11 4.0 z silnikiem o pojemności 3982 ccm i mocy 315 KM, który pozwalał B11 osiągać prędkość ponad 260 km/h, zaś pierwszą setkę osiągać w 7 sekund.

    Alpina B11 posiadała m.in.:
    ABS
    bodykit Alpina
    podgrzewane lusterka i klamki
    elektryczne sterowanie szyb z przodu i z tyłu
    poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera
    nową, czteroramienną kierownicę
    antenę wmocowaną w tylną szybę
    srebrną tabliczkę producenta z indywidualnym numerem


    Topowym modelem Alpiny był wprowadzony na rynek model Alpina B12 5.0, która posiadała pięciolitrowy, dwunastocylindrowy silnik o mocy 350 KM, dzięki któremu samochód osiągał około 275 km/h.
    B12 posiadała m.in.:
    kontrolę stabilizacji i trakcji ASC + T
    ABS
    EML
    bodykit Alpina
    nową, czteroramienną kierownicę Alpina
    przyciemniane szyby
    spryskiwacze przednich reflektorów
    ogrzewane lusterka i klamki
    system antywłamaniowy
    poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera
    sportowe, elektronicznie regulowane siedzenia z pamięcią trzech ustawień
    wnętrze wyłożone skórą
    ogrzewane przednie fotele
    cyfrowe wskaźniki temperatury oleju
    dwustrefową klimatyzację
    radio BMW BAVARIA z systemem głośników
    antenę wbudowaną w tylną szybę
    srebrną tabliczkę producenta z indywidualnym numerem
    30 lipca 2012, 10:15 przez matio2pl (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (5)
    Fiat Coupe – Fiat Coupé oficjalnie wszedł na rynek w 1994 roku choć w 1993 złożono już pierwszą partię ponad stu egzemplarzy. Oferowany był z czterocylindrowym, szesnastozaworowym, dwulitrowym silnikiem o mocy maksymalnej 139 KM w wersji podstawowej i 190 KM w wersji turbo, które są pochodnymi silników montowanych w Lancii Delta Integrale. W 1996 roku wzbogacono gamę silnikową, o trzy jednostki napędowe: czterocylindrową wolnossącą o pojemności 1,8 litra i mocy 131 KM, pięciocylindrową wolnossącą o pojemności dwóch litrów i mocy 147 KM oraz pięciocylindrową turbodoładowaną o pojemności dwóch litrów i mocy 220 KM. W wersji 2.0 Turbo 220 KM Fiat Coupé rozpędzał się do 100 km/h w 6,5 s, dzięki czemu był wtedy najszybszym europejskim samochodem z napędem na przednią oś.

16- i 20-zaworowe wersje turbo posiadały bardzo skuteczny dyferencjał Visco, który za zadanie miał wyeliminować podsterowność dręczącą samochody z przednim napędem. Dodatkowo, Coupé posiadało całkowicie niezależne zawieszenie.

W 1998 roku na rynek weszła limitowana wersja z bodykitem, zaciskami hamulców Brembo, elektrycznym rozrusznikiem na przycisk, sześciostopniową, manualną skrzynią biegów, rozpórką zawieszenia oraz fotelami Recaro. Każdy samochód z tej edycji specjalnej (LE) posiadał tabliczkę z indywidualnym numerem egzemplarza umiejscowioną na lusterku wstecznym. Początkowo Fiat planował wyprodukować tylko 300 egzemplarzy edycji limitowanej, jednakże ostatecznie doszło do produkcji 1200 egzemplarzy, co spowodowało spadek wartości tychże samochodów.

W 1998 roku podwyższono także moc maksymalną silnika 2.0 20V ze 147 do 154 KM, zaś wersja Turbo otrzymała elektryczny rozrusznik uruchamiany przyciskiem i sześciostopniową skrzynię biegów. Ponadto Fiat zaoferował wersję 2.0 Turbo Plus, który niemal niczym nie różnił się od wersji LE, poza drobnymi zmianami w wystroju wnętrza i brakiem unikalnego numeru na lusterku.

W 2000 roku Fiat zmodernizował wersję Turbo dodając nowe fotele, progi i alufelgi. W sierpniu 2000 roku oficjalnie zakończono produkcję Fiata Coupé, wyprodukowano łącznie 72 762 egzemplarze.

Silniki:

1.8 16V, R4, 131KM, 9,2s 0-100kmh, Vmax 205kmh
2.0 16V, R4, 139KM, 9,2s 0-100kmh, Vmax 208kmh
2.0 16V TURBO, R4, 190KM, 7.5s 0-100kmh, Vmax 225kmh
2.0 20V, R5, 147KM, 8,9s 0-100kmh, Vmax 212kmh
2.0 20V, R5, 154KM, 8,4s 0-100kmh, Vmax 215kmh
2.0 20V TURBO, R5, 220KM, 6,5s 0-100kmh, 250kmh
    Fiat Coupé oficjalnie wszedł na rynek w 1994 roku choć w 1993 złożono już pierwszą partię ponad stu egzemplarzy. Oferowany był z czterocylindrowym, szesnastozaworowym, dwulitrowym silnikiem o mocy maksymalnej 139 KM w wersji podstawowej i 190 KM w wersji turbo, które są pochodnymi silników montowanych w Lancii Delta Integrale. W 1996 roku wzbogacono gamę silnikową, o trzy jednostki napędowe: czterocylindrową wolnossącą o pojemności 1,8 litra i mocy 131 KM, pięciocylindrową wolnossącą o pojemności dwóch litrów i mocy 147 KM oraz pięciocylindrową turbodoładowaną o pojemności dwóch litrów i mocy 220 KM. W wersji 2.0 Turbo 220 KM Fiat Coupé rozpędzał się do 100 km/h w 6,5 s, dzięki czemu był wtedy najszybszym europejskim samochodem z napędem na przednią oś.

    16- i 20-zaworowe wersje turbo posiadały bardzo skuteczny dyferencjał Visco, który za zadanie miał wyeliminować podsterowność dręczącą samochody z przednim napędem. Dodatkowo, Coupé posiadało całkowicie niezależne zawieszenie.

    W 1998 roku na rynek weszła limitowana wersja z bodykitem, zaciskami hamulców Brembo, elektrycznym rozrusznikiem na przycisk, sześciostopniową, manualną skrzynią biegów, rozpórką zawieszenia oraz fotelami Recaro. Każdy samochód z tej edycji specjalnej (LE) posiadał tabliczkę z indywidualnym numerem egzemplarza umiejscowioną na lusterku wstecznym. Początkowo Fiat planował wyprodukować tylko 300 egzemplarzy edycji limitowanej, jednakże ostatecznie doszło do produkcji 1200 egzemplarzy, co spowodowało spadek wartości tychże samochodów.

    W 1998 roku podwyższono także moc maksymalną silnika 2.0 20V ze 147 do 154 KM, zaś wersja Turbo otrzymała elektryczny rozrusznik uruchamiany przyciskiem i sześciostopniową skrzynię biegów. Ponadto Fiat zaoferował wersję 2.0 Turbo Plus, który niemal niczym nie różnił się od wersji LE, poza drobnymi zmianami w wystroju wnętrza i brakiem unikalnego numeru na lusterku.

    W 2000 roku Fiat zmodernizował wersję Turbo dodając nowe fotele, progi i alufelgi. W sierpniu 2000 roku oficjalnie zakończono produkcję Fiata Coupé, wyprodukowano łącznie 72 762 egzemplarze.

    Silniki:

    1.8 16V, R4, 131KM, 9,2s 0-100kmh, Vmax 205kmh
    2.0 16V, R4, 139KM, 9,2s 0-100kmh, Vmax 208kmh
    2.0 16V TURBO, R4, 190KM, 7.5s 0-100kmh, Vmax 225kmh
    2.0 20V, R5, 147KM, 8,9s 0-100kmh, Vmax 212kmh
    2.0 20V, R5, 154KM, 8,4s 0-100kmh, Vmax 215kmh
    2.0 20V TURBO, R5, 220KM, 6,5s 0-100kmh, 250kmh
    8 lipca 2012, 11:29 przez mototom (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Odszedł od nas Sergio Pininfarina – Sergio Pininfarina urodził się 8 września 1926 roku. Jego prawdziwym nazwiskiem było Farina, które zmienił w 1961 roku na Pininfarina, co zatwierdził w specjalnym dekrecie Giovanni Gronchi, ówczesny prezydent Republiki Włoskiej.

Sergio był absolwentem inżynierii mechanicznej Politechniki w Turynie. Swoją wielką karierę rozpoczął w zakładzie Carrozzeria Pinin Farina w roku 1950, należącej do jego ojca. W 1960 roku przejął po nim obowiązki i rozpoczął kierownictwo firmą. W 1996 roku został szefem spółki po śmierci ojca.

Był on współprojektantem takich aut jak: 

1953 Ferrari 250
1954 Lancia Aurelia B24
1955 Alfa Romeo Giulietta
1957 Lancia Flaminia
1959 Ferrari 250 GT SWB
1963 Chevrolet Corvette Rondine
1964 Ferrari 275 GTS
1965 MGB GT
1966 Alfa Romeo 1600 Spider "Duetto"
1966 Fiat 124 Sport Spider
1967 Ferrari Dino 206
1968 Ferrari Daytona
1969 Peugeot 504 Cabriolet
1971 Ferrari Berlinetta Boxer
1971 Fiat 130 Coupe
1975 Rolls-Royce Camargue
1978 Jaguar XJ-S
1978 Jaguar XJ Spider
1979 Lancia Beta Montecarlo Turbo
1980 Pininfarina Pininfarina 2000 Spider / Pininfarina Azzurra / Pininfarina 2000 Spider Tributo Ferrari
1983 Alfa Romeo 33
1983 Peugeot 205
1984 Ferrari Testarossa
1987 Cadillac Allanté
1987 Ferrari F40
1987 Alfa Romeo 164
1987 Peugeot 405
1989 Ferrari Mythos
1992 Alfa Romeo GTV/Spider
1993 Ferrari F50
1993 Peugeot 306
1994 Fiat Coupé
1997 Peugeot 406 Coupé
1997 Ford Focus
1999 Mitsubishi Pajero
1999 Ferrari 360
2000 Daewoo Tacuma
2000 Ferrari 550 Barchetta
2002 Daewoo Nubira
2002 Ferrari Enzo
2003 Maserati Quattroporte
2005 Maserati Birdcage 75th
2006 Volvo C70
2006 Ferrari P4/5 by Pininfarina
2007 Ferrari 599 GTB Fiorano
2009 Ferrari 458 Italia

Pochylmy czoła przed tym wybitnym człowekiem. Pininfarina zmarł 3 lipca 2012 roku.
    Sergio Pininfarina urodził się 8 września 1926 roku. Jego prawdziwym nazwiskiem było Farina, które zmienił w 1961 roku na Pininfarina, co zatwierdził w specjalnym dekrecie Giovanni Gronchi, ówczesny prezydent Republiki Włoskiej.

    Sergio był absolwentem inżynierii mechanicznej Politechniki w Turynie. Swoją wielką karierę rozpoczął w zakładzie Carrozzeria Pinin Farina w roku 1950, należącej do jego ojca. W 1960 roku przejął po nim obowiązki i rozpoczął kierownictwo firmą. W 1996 roku został szefem spółki po śmierci ojca.

    Był on współprojektantem takich aut jak:

    1953 Ferrari 250
    1954 Lancia Aurelia B24
    1955 Alfa Romeo Giulietta
    1957 Lancia Flaminia
    1959 Ferrari 250 GT SWB
    1963 Chevrolet Corvette Rondine
    1964 Ferrari 275 GTS
    1965 MGB GT
    1966 Alfa Romeo 1600 Spider "Duetto"
    1966 Fiat 124 Sport Spider
    1967 Ferrari Dino 206
    1968 Ferrari Daytona
    1969 Peugeot 504 Cabriolet
    1971 Ferrari Berlinetta Boxer
    1971 Fiat 130 Coupe
    1975 Rolls-Royce Camargue
    1978 Jaguar XJ-S
    1978 Jaguar XJ Spider
    1979 Lancia Beta Montecarlo Turbo
    1980 Pininfarina Pininfarina 2000 Spider / Pininfarina Azzurra / Pininfarina 2000 Spider Tributo Ferrari
    1983 Alfa Romeo 33
    1983 Peugeot 205
    1984 Ferrari Testarossa
    1987 Cadillac Allanté
    1987 Ferrari F40
    1987 Alfa Romeo 164
    1987 Peugeot 405
    1989 Ferrari Mythos
    1992 Alfa Romeo GTV/Spider
    1993 Ferrari F50
    1993 Peugeot 306
    1994 Fiat Coupé
    1997 Peugeot 406 Coupé
    1997 Ford Focus
    1999 Mitsubishi Pajero
    1999 Ferrari 360
    2000 Daewoo Tacuma
    2000 Ferrari 550 Barchetta
    2002 Daewoo Nubira
    2002 Ferrari Enzo
    2003 Maserati Quattroporte
    2005 Maserati Birdcage 75th
    2006 Volvo C70
    2006 Ferrari P4/5 by Pininfarina
    2007 Ferrari 599 GTB Fiorano
    2009 Ferrari 458 Italia

    Pochylmy czoła przed tym wybitnym człowekiem. Pininfarina zmarł 3 lipca 2012 roku.
    5 lipca 2012, 6:48 przez Charakterek (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (1)
    BMW E36 320i 1993 –
    4 czerwca 2012, 3:28 przez ~Jankes | Do ulubionych | Skomentuj
    BMW E36 320i 1993 –
    4 czerwca 2012, 3:28 przez ~Jankes | Do ulubionych | Skomentuj
    Ford Escort – Mk I (1968-1975)
W 1967 roku brytyjski oddział Forda zaprezentował następcę samochodu Ford Anglia, pod nazwą Escort. Produkcję rozpoczęto jednocześnie w zakładach w Niemczech i Anglii. Był to dwu- i czterodrzwiowy sedan i trzydrzwiowe kombi. Silniki o pojemności 1,1 l, 1,3 l i 1,6 l przenosiły napęd na tylne koła. W 1971 roku pojawiła się wersja Escort Mexico, nazwana tak po zwycięstwie w rajdzie „London to Mexico Rally” w 1970 roku. W 1974 pojawia się sportowa wersja RS2000.

Mk II (1975-1980)
W 1975 pojawiła się druga generacja Escorta. Nowe było przede wszystkim nadwozie, a silniki pozostały te same, co w Escorcie Mk I. Dodatkowo wprowadzono jednostkę 1,8 l w wersji RS1800. Wersję RS2000 można było odróżnić po podwójnych reflektorach z przodu.

Mk III (1980-1986)
We wrześniu 1980 roku zaprezentowano trzecią już generację. Po raz pierwszy w tym modelu zastosowano przedni napęd. Ford Escort został wybrany samochodem roku 1981. Nowością było także nadwozie typu liftback trzy lub pięciodrzwiowe, mające nawiązać bezpośrednią walkę z najgroźniejszym rywalem, Volkswagenem Golfem. Napęd stanowiły silniki 1,1 l, 1,3 l i 1,6D l W 1981 pojawiła się wersja XR3 z silnikiem 1,6 l o mocy 96 KM. W sierpniu 1983 roku zaprezentowano 2-drzwiowy kabriolet i sedana o nazwie Orion. W wersji XR3i pojawił się wtrysk paliwa a moc wzrosła do 105 KM.

Mk IV (1986-1990)
Na początku 1986 przeprowadzono facelifting. Zmieniono zderzaki, pas przedni, pojawiła się nowa jednostka 1,4 l W 1989 zastosowano nowego diesla 1,8 l. Mk IV charakteryzował się bardziej opływowym kształtem maski. Zmiany były na tyle niewielkie, że Mk IV był natychmiast rozpoznawalny jako następca poprzedniego modelu.Do innych zmian należało zastąpienie modelu XR3 z układem gaźnikowym, przez model XR3i, w którym zastosowano wtrysk paliwa w systemie K-Jetronic.Najmocniejsza wersja RS Turbo z silnikiem o mocy 132 KM (często legitymująca się mocą 145-150 KM) sterowana była systemem wtrysku KE-Jetronic.

Mk V (1990-1993
W 1990 roku zaprezentowano kolejną wersję Escorta. Zastosowano jednostki 1,3 l (60 KM), 1,4 l (71 KM), 1,6 l (105 KM), 1,6 l 16V (90 KM), 1,8l 16V i diesel 1,8 l (60 KM). Wersja XR3i otrzymała silnik 1,8 l o mocy 130 KM (pozostałe 1,8 l 105 i 115 KM), a nowy RS2000 silnik 2,0 l o mocy 150 KM. Ta ostatnia miała możliwość otrzymania napędu na cztery koła.Produckja  odbywała się  w niemieckich fabrykach

Ford Escort RS Cosworth – sportowy samochód osobowy (hot hatch) konstrukcji Forda oparty na modelach Escort MkV i Sierra RS Cosworth produkowany w latach 1992-1996. Wyprodukowano 7165 egzemplarzy modelu[1].

Samochód oparto na skróconej płycie podłogowej Sierry 4x4. Przystosowano do niej nadwozie Escorta MkV odpowiednio zmodyfikowane przez Karmanna. Pierwsze 2500 egzemplarzy powstało w celu uzyskania homologacji pozwalającej na start w rajdach Grupy A FIA[1]. W serii tej zastosowano turbosprężarkę Garett T3/T04B, silniki w nią wyposażone charakteryzowały się dużą turbodziurą. W drugiej serii Escorta użyto mniejszej turbiny Garett T25, co pozwoliło zniwelować niekorzystne zjawisko. Z zewnątrz samochód wyróżniał się dużym spojlerem na klapie bagażnika.

Mk Vb (1992-1995)
Pierwsze zmiany stylistyczne przeprowadzono w 1992 roku, zmieniając pas przedni (charakterystyczny owalny wlot w atrapie chłodnicy) i tylne lampy. W 1995 roku Ford zrezygnował z nazwy Orion i sedan także otrzymał nazwę Escort.Ta wersja Escorta z silnikami 1,3 l i 1,6 16V montowana była również w polskich zakładach Forda w Płońsku.

Mk VI (1995-2000)
Drugi gruntowny facelifting odbył się w styczniu 1995 roku. Ponownie zmieniono pas przedni, jak też deskę rozdzielczą. W 1998 Escorta zastąpił całkowicie nowy model – Ford Focus. Produkcję zakończono w 2000, jednak ostatni furgon zszedł z taśmy w 2002 roku. W tych latach produkowana też była sportowa odmiana – Ford Escort RS 2000 z silnikiem o pojemności 2,0 l i mocy 150 KM. Silnik ten zapewniał przyspieszenie do 100 km/h w czasie 8,7 sekundy i prędkość maksymalną wynoszącą 208 km/h.
    Mk I (1968-1975)
    W 1967 roku brytyjski oddział Forda zaprezentował następcę samochodu Ford Anglia, pod nazwą Escort. Produkcję rozpoczęto jednocześnie w zakładach w Niemczech i Anglii. Był to dwu- i czterodrzwiowy sedan i trzydrzwiowe kombi. Silniki o pojemności 1,1 l, 1,3 l i 1,6 l przenosiły napęd na tylne koła. W 1971 roku pojawiła się wersja Escort Mexico, nazwana tak po zwycięstwie w rajdzie „London to Mexico Rally” w 1970 roku. W 1974 pojawia się sportowa wersja RS2000.

    Mk II (1975-1980)
    W 1975 pojawiła się druga generacja Escorta. Nowe było przede wszystkim nadwozie, a silniki pozostały te same, co w Escorcie Mk I. Dodatkowo wprowadzono jednostkę 1,8 l w wersji RS1800. Wersję RS2000 można było odróżnić po podwójnych reflektorach z przodu.

    Mk III (1980-1986)
    We wrześniu 1980 roku zaprezentowano trzecią już generację. Po raz pierwszy w tym modelu zastosowano przedni napęd. Ford Escort został wybrany samochodem roku 1981. Nowością było także nadwozie typu liftback trzy lub pięciodrzwiowe, mające nawiązać bezpośrednią walkę z najgroźniejszym rywalem, Volkswagenem Golfem. Napęd stanowiły silniki 1,1 l, 1,3 l i 1,6D l W 1981 pojawiła się wersja XR3 z silnikiem 1,6 l o mocy 96 KM. W sierpniu 1983 roku zaprezentowano 2-drzwiowy kabriolet i sedana o nazwie Orion. W wersji XR3i pojawił się wtrysk paliwa a moc wzrosła do 105 KM.

    Mk IV (1986-1990)
    Na początku 1986 przeprowadzono facelifting. Zmieniono zderzaki, pas przedni, pojawiła się nowa jednostka 1,4 l W 1989 zastosowano nowego diesla 1,8 l. Mk IV charakteryzował się bardziej opływowym kształtem maski. Zmiany były na tyle niewielkie, że Mk IV był natychmiast rozpoznawalny jako następca poprzedniego modelu.Do innych zmian należało zastąpienie modelu XR3 z układem gaźnikowym, przez model XR3i, w którym zastosowano wtrysk paliwa w systemie K-Jetronic.Najmocniejsza wersja RS Turbo z silnikiem o mocy 132 KM (często legitymująca się mocą 145-150 KM) sterowana była systemem wtrysku KE-Jetronic.

    Mk V (1990-1993
    W 1990 roku zaprezentowano kolejną wersję Escorta. Zastosowano jednostki 1,3 l (60 KM), 1,4 l (71 KM), 1,6 l (105 KM), 1,6 l 16V (90 KM), 1,8l 16V i diesel 1,8 l (60 KM). Wersja XR3i otrzymała silnik 1,8 l o mocy 130 KM (pozostałe 1,8 l 105 i 115 KM), a nowy RS2000 silnik 2,0 l o mocy 150 KM. Ta ostatnia miała możliwość otrzymania napędu na cztery koła.Produckja odbywała się w niemieckich fabrykach

    Ford Escort RS Cosworth – sportowy samochód osobowy (hot hatch) konstrukcji Forda oparty na modelach Escort MkV i Sierra RS Cosworth produkowany w latach 1992-1996. Wyprodukowano 7165 egzemplarzy modelu[1].

    Samochód oparto na skróconej płycie podłogowej Sierry 4x4. Przystosowano do niej nadwozie Escorta MkV odpowiednio zmodyfikowane przez Karmanna. Pierwsze 2500 egzemplarzy powstało w celu uzyskania homologacji pozwalającej na start w rajdach Grupy A FIA[1]. W serii tej zastosowano turbosprężarkę Garett T3/T04B, silniki w nią wyposażone charakteryzowały się dużą turbodziurą. W drugiej serii Escorta użyto mniejszej turbiny Garett T25, co pozwoliło zniwelować niekorzystne zjawisko. Z zewnątrz samochód wyróżniał się dużym spojlerem na klapie bagażnika.

    Mk Vb (1992-1995)
    Pierwsze zmiany stylistyczne przeprowadzono w 1992 roku, zmieniając pas przedni (charakterystyczny owalny wlot w atrapie chłodnicy) i tylne lampy. W 1995 roku Ford zrezygnował z nazwy Orion i sedan także otrzymał nazwę Escort.Ta wersja Escorta z silnikami 1,3 l i 1,6 16V montowana była również w polskich zakładach Forda w Płońsku.

    Mk VI (1995-2000)
    Drugi gruntowny facelifting odbył się w styczniu 1995 roku. Ponownie zmieniono pas przedni, jak też deskę rozdzielczą. W 1998 Escorta zastąpił całkowicie nowy model – Ford Focus. Produkcję zakończono w 2000, jednak ostatni furgon zszedł z taśmy w 2002 roku. W tych latach produkowana też była sportowa odmiana – Ford Escort RS 2000 z silnikiem o pojemności 2,0 l i mocy 150 KM. Silnik ten zapewniał przyspieszenie do 100 km/h w czasie 8,7 sekundy i prędkość maksymalną wynoszącą 208 km/h.
    30 maja 2012, 16:20 przez MatiG96 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Piękne ujęcie;) – BMW E36 320i Coupé 1993 M50B20 Vanos 110kW/150PS
    BMW E36 320i Coupé 1993 M50B20 Vanos 110kW/150PS
    22 maja 2012, 14:02 przez teereex (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (2)
    VW Passat KONKURS – Historia Passata B3 [35i]
Passat o oznaczeniu modelowym B3 i wewnętrznym 35i został zaprezentowany na salonie motoryzacyjnym w Genewie w marcu 1987 roku, jako model produkcyjny na rok 1988. Do produkcji od razu zostały wdrożone obie wersje nadwozia – sedan i kombi (Variant), które zjeżdżały z taśm produkcyjnych w fabrykach Volkswagena w Wolfsburgu oraz Emden.

Silniki oferowane w Passacie B3
W odróżnieniu od poprzedniej wersji B2, Volkswagen wprowadził w modelu B3 silniki usytuowane poprzecznie. Nowy passat na swoje czasy był sztandarową limuzyną Volkswagena, w przeciągu 6 lat produkcyjnych zarówno silniki jak i wyposażenie passata odpowiednio ewaluowały. W pierwszej kolejności passat otrzymał silnik gaźnikowy 1.6 o mocy 75 KM (EZ, ABN), silnik z wtryskiem jednopunktowym 1.8 o mocy 90 KM (RP) oraz z wielopunktowym 1.8 o mocy 112 KM (PB). Wkrótce pojawiła się wersja z 16 zaworowym silnikiem 1.8 o mocy 136 KM (KR).

Fani silników wysokoprężnych również znaleźli w 1988 roku coś dla siebie. Passat był też oferowany z niezniszczalnym silnikiem diesla 1.6 wyposażonym w turbosprężarkę i osiągającym moc 80 KM (RA, SB). W następnych latach pojawiły się silniki diesla o pojemności 1.9 bez turbosprężarki legitymujący się zawrotną mocą 68 KM (1Y).

Dla fanów mocnych wrażeń Volkswagen przewidział passata z silnikiem 1.8 (PG) wyposażonego w kompresor G60 (Roots) oferowanego z napędem na cztery koła, realizowanym za pomocą sprzęgła lepkościowego. Volkswagen nazwał ten typ napędu „Syncro”. Silnik z kompresorem legitymował się mocą wynoszącą 160 KM.

Lata dziewięćdziesiąte zaowocowały wprowadzeniem nowych silników do produkcji, były to wersje 1.8 o mocy 75KM (AAM) oraz 1.8 o mocy 107KM (PF), zastąpiły one wysłużone już jednostki oferowane na początku produkcji. Pierwszym dwu litrowym silnikiem w passacie był silnik 2.0 o mocy 115 KM (2E), który zastąpił silnik 1.8 112 KM (PB), zaś odmianę 16 zaworową silnika 1.8 (KR) zastąpiono również 2.0 o tej samej mocy znamionowej wynoszącej 136 KM (9A). Zmiany dotknęły również najsłabszą benzynową jednostkę oferowaną w passacie, passata można było zakupić z silnikiem 1.6 o mocy 72 KM (RF, 1F).

Najpopularniejszy silnik 1.8 z wtryskiem jednopunktowym (RP) także doczekał się modernizacji i do końca produkcji modelu B3, a później z powodzeniem w modelu B4 silnik 1.8 o oznaczeniu ABS napędzał niejednego passata. Pojawiła się również odmiana silnika wysokoprężnego z turbosprężarką o pojemności 1.9 i mocy 75 KM (AAZ).

Pod koniec 1990 roku, fani wysilonego kompresorem silnika 1.8 (PG) zostali wystawieni na próbę, gdyż Volkswagen upchnął pod maskę i wprowadził do seryjnej produkcji silnik 6 cylindrowy. Nie był to jednak zwykły silnik 6cio cylindrowy. Charakteryzował się pojemnością 2.8, a cylindry umieszczone były pod kątem 15 stopni, nie był to zatem silnik rzędowy ani silnik widlasty, stąd Volkswagen nadał mu nazwę VR6, jako połączenie oznaczeń tych dwóch typów silnika.

Na specjalne życzenie sekcja sportowa Volkswagena pod nazwą Volkswagen Motorsport przygotowała specjalną wersję silnika 1.8 G60 wyposażoną w 16 zaworów (PG posiadał 8 zaworów), która osiągała moc 210KM, silnik ten jest silnikiem unikatowym. Passat był oferowany z 5cio biegową przekładnią, a w modelach z benzynowym silnikiem 75 konnym była montowana skrzynia 4ro biegowa. W modelach 2.0 i 2.8 występowała również 4ro biegowa skrzynia automatyczna

Wersje wyposażenia
Zmiany w passacie nie objęły tylko i wyłącznie silników. Poza różnymi wersjami wyposażeniowymi, które to charakteryzowały się właściwymi dla siebie cechami, Volkswagen wprowadził w miarę upływu lat parę modyfikacji stosowanych rozwiązań, jak również wzbogacił listę wyposażenia dodatkowego. W niektórych przypadkach możliwe do wykupienia opcje przerastały epokę, w której passat był produkowany.

Z wyposażenia, które było oferowane w passacie B3 należy wymienić wspomaganie kierownicy, centralny zamek, klimatyzację (manualną oraz automatyczną Climatronic, niektóre modele zamawiane były z nawiewem typu Thermotronic), elektrycznie regulowane i podgrzewane lusterka zewnętrzne, elektrycznie otwierane szyby z przodu i z tyłu (Volkswagen zastąpił pierwotne sterowanie w panelu kierowcy, sterowaniem elektrycznymi szybami przyciskami umieszczonymi w rączkach drzwi przednich w późniejszych latach produkcji), szyberdach, podgrzewane fotele, regulowane oparcia kanapy tylnej, oraz regulowane siedzisko kanapy tylnej, regulowane fotele przednie i kierownica, materiałowe, welurowe i skórzane tapicerki, układ ABS, a w końcowym roku produkcji również poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera.

Nowością na rynku było wprowadzenie opcjonalnego pneumatycznego (automatycznie regulowanego) tylnego zawieszenia dostępnego dla nadwozia kombi. Pełna lista wyposażenia standardowego i opcjonalnego zawarta jest w rozdziale dotyczącym wyposażenia oraz w wątku na forum, w którym wymienione są rzadko spotykane opcje wyposażeniowe.

Passat oferowany był w podstawowych wersjach wyposażeniowych CL, GL oraz GT, dodatkowo Volkswagen wprowadził standardową wersję wyposażeniową dostępną w passatach z silnikiem VR6. Produkowane były również edycje specjalne passata, w 1992 roku Volkswagen zaproponował edycję Arriva, GT Edition One (nazywaną także Wolfsburg Edition) oraz Special. W marcu ostatniego roku produkcji modelu B3 – 1993 Volkswagen zaproponował edycję specjalną Trend. Także pod koniec produkcji passatem B3 zainteresowała się niemiecka firma tuningowa ABT, która wprowadziła na rynek specjalną ofertę zmieniającą stylistykę passata. więcej na stronie http://www.vw-passat.pl/portal/passat-b3-b4
    Historia Passata B3 [35i]
    Passat o oznaczeniu modelowym B3 i wewnętrznym 35i został zaprezentowany na salonie motoryzacyjnym w Genewie w marcu 1987 roku, jako model produkcyjny na rok 1988. Do produkcji od razu zostały wdrożone obie wersje nadwozia – sedan i kombi (Variant), które zjeżdżały z taśm produkcyjnych w fabrykach Volkswagena w Wolfsburgu oraz Emden.

    Silniki oferowane w Passacie B3
    W odróżnieniu od poprzedniej wersji B2, Volkswagen wprowadził w modelu B3 silniki usytuowane poprzecznie. Nowy passat na swoje czasy był sztandarową limuzyną Volkswagena, w przeciągu 6 lat produkcyjnych zarówno silniki jak i wyposażenie passata odpowiednio ewaluowały. W pierwszej kolejności passat otrzymał silnik gaźnikowy 1.6 o mocy 75 KM (EZ, ABN), silnik z wtryskiem jednopunktowym 1.8 o mocy 90 KM (RP) oraz z wielopunktowym 1.8 o mocy 112 KM (PB). Wkrótce pojawiła się wersja z 16 zaworowym silnikiem 1.8 o mocy 136 KM (KR).

    Fani silników wysokoprężnych również znaleźli w 1988 roku coś dla siebie. Passat był też oferowany z niezniszczalnym silnikiem diesla 1.6 wyposażonym w turbosprężarkę i osiągającym moc 80 KM (RA, SB). W następnych latach pojawiły się silniki diesla o pojemności 1.9 bez turbosprężarki legitymujący się zawrotną mocą 68 KM (1Y).

    Dla fanów mocnych wrażeń Volkswagen przewidział passata z silnikiem 1.8 (PG) wyposażonego w kompresor G60 (Roots) oferowanego z napędem na cztery koła, realizowanym za pomocą sprzęgła lepkościowego. Volkswagen nazwał ten typ napędu „Syncro”. Silnik z kompresorem legitymował się mocą wynoszącą 160 KM.

    Lata dziewięćdziesiąte zaowocowały wprowadzeniem nowych silników do produkcji, były to wersje 1.8 o mocy 75KM (AAM) oraz 1.8 o mocy 107KM (PF), zastąpiły one wysłużone już jednostki oferowane na początku produkcji. Pierwszym dwu litrowym silnikiem w passacie był silnik 2.0 o mocy 115 KM (2E), który zastąpił silnik 1.8 112 KM (PB), zaś odmianę 16 zaworową silnika 1.8 (KR) zastąpiono również 2.0 o tej samej mocy znamionowej wynoszącej 136 KM (9A). Zmiany dotknęły również najsłabszą benzynową jednostkę oferowaną w passacie, passata można było zakupić z silnikiem 1.6 o mocy 72 KM (RF, 1F).

    Najpopularniejszy silnik 1.8 z wtryskiem jednopunktowym (RP) także doczekał się modernizacji i do końca produkcji modelu B3, a później z powodzeniem w modelu B4 silnik 1.8 o oznaczeniu ABS napędzał niejednego passata. Pojawiła się również odmiana silnika wysokoprężnego z turbosprężarką o pojemności 1.9 i mocy 75 KM (AAZ).

    Pod koniec 1990 roku, fani wysilonego kompresorem silnika 1.8 (PG) zostali wystawieni na próbę, gdyż Volkswagen upchnął pod maskę i wprowadził do seryjnej produkcji silnik 6 cylindrowy. Nie był to jednak zwykły silnik 6cio cylindrowy. Charakteryzował się pojemnością 2.8, a cylindry umieszczone były pod kątem 15 stopni, nie był to zatem silnik rzędowy ani silnik widlasty, stąd Volkswagen nadał mu nazwę VR6, jako połączenie oznaczeń tych dwóch typów silnika.

    Na specjalne życzenie sekcja sportowa Volkswagena pod nazwą Volkswagen Motorsport przygotowała specjalną wersję silnika 1.8 G60 wyposażoną w 16 zaworów (PG posiadał 8 zaworów), która osiągała moc 210KM, silnik ten jest silnikiem unikatowym. Passat był oferowany z 5cio biegową przekładnią, a w modelach z benzynowym silnikiem 75 konnym była montowana skrzynia 4ro biegowa. W modelach 2.0 i 2.8 występowała również 4ro biegowa skrzynia automatyczna

    Wersje wyposażenia
    Zmiany w passacie nie objęły tylko i wyłącznie silników. Poza różnymi wersjami wyposażeniowymi, które to charakteryzowały się właściwymi dla siebie cechami, Volkswagen wprowadził w miarę upływu lat parę modyfikacji stosowanych rozwiązań, jak również wzbogacił listę wyposażenia dodatkowego. W niektórych przypadkach możliwe do wykupienia opcje przerastały epokę, w której passat był produkowany.

    Z wyposażenia, które było oferowane w passacie B3 należy wymienić wspomaganie kierownicy, centralny zamek, klimatyzację (manualną oraz automatyczną Climatronic, niektóre modele zamawiane były z nawiewem typu Thermotronic), elektrycznie regulowane i podgrzewane lusterka zewnętrzne, elektrycznie otwierane szyby z przodu i z tyłu (Volkswagen zastąpił pierwotne sterowanie w panelu kierowcy, sterowaniem elektrycznymi szybami przyciskami umieszczonymi w rączkach drzwi przednich w późniejszych latach produkcji), szyberdach, podgrzewane fotele, regulowane oparcia kanapy tylnej, oraz regulowane siedzisko kanapy tylnej, regulowane fotele przednie i kierownica, materiałowe, welurowe i skórzane tapicerki, układ ABS, a w końcowym roku produkcji również poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera.

    Nowością na rynku było wprowadzenie opcjonalnego pneumatycznego (automatycznie regulowanego) tylnego zawieszenia dostępnego dla nadwozia kombi. Pełna lista wyposażenia standardowego i opcjonalnego zawarta jest w rozdziale dotyczącym wyposażenia oraz w wątku na forum, w którym wymienione są rzadko spotykane opcje wyposażeniowe.

    Passat oferowany był w podstawowych wersjach wyposażeniowych CL, GL oraz GT, dodatkowo Volkswagen wprowadził standardową wersję wyposażeniową dostępną w passatach z silnikiem VR6. Produkowane były również edycje specjalne passata, w 1992 roku Volkswagen zaproponował edycję Arriva, GT Edition One (nazywaną także Wolfsburg Edition) oraz Special. W marcu ostatniego roku produkcji modelu B3 – 1993 Volkswagen zaproponował edycję specjalną Trend. Także pod koniec produkcji passatem B3 zainteresowała się niemiecka firma tuningowa ABT, która wprowadziła na rynek specjalną ofertę zmieniającą stylistykę passata. więcej na stronie http://www.vw-passat.pl/portal/passat-b3-b4
    16 kwietnia 2012, 17:20 przez Bandzior (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (1)
    Subaru Impreza - II generacja     KONKURS – Subaru Impreza – model samochodu osobowego marki Subaru. Produkowany od roku 1993, jest następcą modelu Leone (pierwszego masowo produkowanego samochodu osobowego z napędem na cztery koła). Wszystkie silniki montowane w modelu Impreza to silniki typu boxer.

Druga generacja:
W roku 2000 firma wprowadziła nową stylistykę swoich samochodów osobowych. Wnętrze oraz nadwozie zostały zaprojektowane od podstaw, a model oznaczany jest od tej pory jako GDA (sedan) lub GDB (kombi). Ujednolicono też nazwę wersji turbodoładowanej, która na całym świecie nazywa się Impreza WRX. Po raz pierwszy na starym kontynencie pojawiła się oficjalnie kultowa odmiana o jeszcze bardziej agresywnych parametrach: Subaru Impreza WRX STi (265 KM), którego premiera nastąpiła we wrześniu 2001 roku. Pierwsza wersja karoserii GD zwana jest (ze względu na charakterystyczne okrągłe reflektory) "bug-eye" (ang.: "robakooki").
    Subaru Impreza – model samochodu osobowego marki Subaru. Produkowany od roku 1993, jest następcą modelu Leone (pierwszego masowo produkowanego samochodu osobowego z napędem na cztery koła). Wszystkie silniki montowane w modelu Impreza to silniki typu boxer.

    Druga generacja:
    W roku 2000 firma wprowadziła nową stylistykę swoich samochodów osobowych. Wnętrze oraz nadwozie zostały zaprojektowane od podstaw, a model oznaczany jest od tej pory jako GDA (sedan) lub GDB (kombi). Ujednolicono też nazwę wersji turbodoładowanej, która na całym świecie nazywa się Impreza WRX. Po raz pierwszy na starym kontynencie pojawiła się oficjalnie kultowa odmiana o jeszcze bardziej agresywnych parametrach: Subaru Impreza WRX STi (265 KM), którego premiera nastąpiła we wrześniu 2001 roku. Pierwsza wersja karoserii GD zwana jest (ze względu na charakterystyczne okrągłe reflektory) "bug-eye" (ang.: "robakooki").
    11 kwietnia 2012, 22:39 przez Maycin (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (1)