Momencik, trwa przetwarzanie danych   loading-animation
  • Szukaj


     

    Znalazłem 186 takich materiałów
    20 lat temu powstała Toyota Supra JZA80 (MK4). – Dokładnie 20 lat temu (1993 r.), świat ujrzał czwartą generację tego kultowego modelu. Design po raz kolejny uległ zmianie, MK4 nie przypomina MK3, natomiast widocznych jest kilka odniesień do klasycznego modelu 2000GT z lat 60. Co ciekawe, czwarta generacja jest niższa, krótsza i lżejsza, niż trzecia. Dzięki zastosowaniu lżejszych materiałów, masa zmniejszyła się niemal o 100 kg. W 1993 roku, w Suprze MK4, Toyota po raz pierwszy zamontowała 6-biegową skrzynię biegów (V160), była to również pierwsza 6-biegowa skrzynia zastosowana w japońskim samochodzie z napędem na tył, ma opinię bardzo solidnej. No i oczywiście silnik, 2JZ-GTE, który szybko okazał się tytanem wytrzymałości, bardzo podatnym na modyfikacje, od kilkunastu lat dostępnych jest multum części, od najdrobniejszych elementów po całe silniki kompleksowo zbudowane na każdy typ wyścigów. Toyota stworzyła silnik z niesamowitym potencjałem, którego osiągane moce zazwyczaj widuje się w specyfikacjach supercarów, Supry z 2JZ-GTE o mocach 400-500 KM to coś zwykłego, chleb powszedni i jednocześnie dopiero początek zabawy, egzemplarze o mocach ponad 1000 KM również już nie dziwią, a na samym końcu mamy silniki 2JZ budowane do dragu, jak na przykład projekt Gas Motorsport, czyli 2JZ o mocy ponad 2040 KM, z pojemności ledwie 3.2L.

Czwarta generacja, ma najwięcej sukcesów w sporcie, jeśli chodzi o wszystkie Supry, sprawdzana była w wielu warunkach, dla przykładu można wymienić zawody Swiss Mountain Races, zaliczyła też Le Mans, konkurowała w amerykańskiej SCCA oraz przede wszystkim stanowiła główną siłę w najważniejszej japońskiej lidze wyścigowej - JGTC, przez lata rywalizując z Hondą NSX i Nissanem Skyline, najpierw z 4-cylindrowym silnikiem pod maską (ostro zmodyfikowany 3S), a później z V8.

Supra dzielnie znosiła porównania do takich samochodów jak Porsche 911 czy Chevrolet Corvette C5. Z kolei wydawany od 1953 roku Australijski magazyn motoryzacyjny Wheels, wziął do porównania... Astona Martina DB7, czyli model który był o połowę droższy od Supry. Mimo wszystko, po testach, niespodziewanie zwyciężyła Supra, która wg redaktorów była szybsza, lepiej wyposażona i jazda nią była bardziej ekscytująca. Jednak samochód nie miał łatwego życia w Europie (podobnie jak RX-7 czy 300ZX), konkurując z samochodami od których nie był gorszy, ale po prostu mniej znany i droższy. Do tego, bardzo szybko złapały go europejskie ostre normy emisji spalin i sprzedaż w Europie zakończyła się w 1996 r., podczas gdy w Ameryce - 1998 r., a w Japonii - 2002 r.

Supra MK4 to jeden z tych samochodów bliższych duszy, które szanowane są za swoje naturalne predyspozycję, przez co jeszcze dużo asfaltu zwinie pod kołami, dzięki zwykłym ludziom których pasji nie da się przeliczyć na pieniądze. Siłą tego samochodu jest jego ogromny potencjał, coś, co sprawia, że może cały czas walczyć i ewoluować, zamiast zostać zapomnianym. Dlatego na dowolnych track day, zawodach driftu i drag, czy też street racingu, cały czas można gdzieś zobaczyć tą Toyotę, ponieważ to jest jej żywioł.
    Dokładnie 20 lat temu (1993 r.), świat ujrzał czwartą generację tego kultowego modelu. Design po raz kolejny uległ zmianie, MK4 nie przypomina MK3, natomiast widocznych jest kilka odniesień do klasycznego modelu 2000GT z lat 60. Co ciekawe, czwarta generacja jest niższa, krótsza i lżejsza, niż trzecia. Dzięki zastosowaniu lżejszych materiałów, masa zmniejszyła się niemal o 100 kg. W 1993 roku, w Suprze MK4, Toyota po raz pierwszy zamontowała 6-biegową skrzynię biegów (V160), była to również pierwsza 6-biegowa skrzynia zastosowana w japońskim samochodzie z napędem na tył, ma opinię bardzo solidnej. No i oczywiście silnik, 2JZ-GTE, który szybko okazał się tytanem wytrzymałości, bardzo podatnym na modyfikacje, od kilkunastu lat dostępnych jest multum części, od najdrobniejszych elementów po całe silniki kompleksowo zbudowane na każdy typ wyścigów. Toyota stworzyła silnik z niesamowitym potencjałem, którego osiągane moce zazwyczaj widuje się w specyfikacjach supercarów, Supry z 2JZ-GTE o mocach 400-500 KM to coś zwykłego, chleb powszedni i jednocześnie dopiero początek zabawy, egzemplarze o mocach ponad 1000 KM również już nie dziwią, a na samym końcu mamy silniki 2JZ budowane do dragu, jak na przykład projekt Gas Motorsport, czyli 2JZ o mocy ponad 2040 KM, z pojemności ledwie 3.2L.

    Czwarta generacja, ma najwięcej sukcesów w sporcie, jeśli chodzi o wszystkie Supry, sprawdzana była w wielu warunkach, dla przykładu można wymienić zawody Swiss Mountain Races, zaliczyła też Le Mans, konkurowała w amerykańskiej SCCA oraz przede wszystkim stanowiła główną siłę w najważniejszej japońskiej lidze wyścigowej - JGTC, przez lata rywalizując z Hondą NSX i Nissanem Skyline, najpierw z 4-cylindrowym silnikiem pod maską (ostro zmodyfikowany 3S), a później z V8.

    Supra dzielnie znosiła porównania do takich samochodów jak Porsche 911 czy Chevrolet Corvette C5. Z kolei wydawany od 1953 roku Australijski magazyn motoryzacyjny Wheels, wziął do porównania... Astona Martina DB7, czyli model który był o połowę droższy od Supry. Mimo wszystko, po testach, niespodziewanie zwyciężyła Supra, która wg redaktorów była szybsza, lepiej wyposażona i jazda nią była bardziej ekscytująca. Jednak samochód nie miał łatwego życia w Europie (podobnie jak RX-7 czy 300ZX), konkurując z samochodami od których nie był gorszy, ale po prostu mniej znany i droższy. Do tego, bardzo szybko złapały go europejskie ostre normy emisji spalin i sprzedaż w Europie zakończyła się w 1996 r., podczas gdy w Ameryce - 1998 r., a w Japonii - 2002 r.

    Supra MK4 to jeden z tych samochodów bliższych duszy, które szanowane są za swoje naturalne predyspozycję, przez co jeszcze dużo asfaltu zwinie pod kołami, dzięki zwykłym ludziom których pasji nie da się przeliczyć na pieniądze. Siłą tego samochodu jest jego ogromny potencjał, coś, co sprawia, że może cały czas walczyć i ewoluować, zamiast zostać zapomnianym. Dlatego na dowolnych track day, zawodach driftu i drag, czy też street racingu, cały czas można gdzieś zobaczyć tą Toyotę, ponieważ to jest jej żywioł.
    1 sierpnia 2013, 19:10 przez staryjaponiec (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (5)
    Subaru Impreza – Subaru Impreza - samochód osobowy klasy kompaktowej marki Subaru produkowany od 1993 roku jako następca Subaru Leone - pierwszego masowo produkowanego samochodu osobowego z napędem na cztery koła. Obecnie produkowana jest czwarta generacja modelu. Wszystkie silniki montowane w modelu Impreza to silniki typu boxer.
    Subaru Impreza - samochód osobowy klasy kompaktowej marki Subaru produkowany od 1993 roku jako następca Subaru Leone - pierwszego masowo produkowanego samochodu osobowego z napędem na cztery koła. Obecnie produkowana jest czwarta generacja modelu. Wszystkie silniki montowane w modelu Impreza to silniki typu boxer.
    30 lipca 2013, 19:23 przez GHunter (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Mercedes 190 W201 – Był to pierwszy Mercedes-Benz klasy średniej po długiej przerwie, kiedy to firma produkowała jedynie większe modele wyższych klas. W201 pojawił się na rynku 8 grudnia 1982, produkcję zakończono w lutym 1993 w Sindelfingen, a we wrześniu 1993 w Bremie. Wyprodukowano 1 879 629 egzemplarzy.

Auto napędzane było silnikami diesla o pojemności od 2,0 do 2,5 litra (72-126 KM w tym Turbo) oraz silnikami benzynowymi o pojemności od 1,8 do 2,6 litra (90-160 KM). Powstały także sportowe odmiany znane pod nazwą Cosworth 2.3-16v (185 KM), Evolution 2.5-16v (195-204 KM) i Evolution II 2.5-16v (235 KM). Model ten został zastąpiony w 1993 r. przez klasę C

Odmiennie niż w przypadku innych modeli, w których oznaczenie cyfrowe modelu oznaczało pojemność skokową silnika, tutaj "190" oznacza jedynie nazwę handlową typoszeregu W201. Według ogólnie przyjętych w firmie Daimler-Benz zasad np. model dwulitrowy z silnikiem wysokoprężnym powinien zwać się Mercedes-Benz 200D, to oznaczenie nosiły jednak Mercedesy W123 i W124 z silnikiem o takiej pojemności.

Mercedesy 190 oprócz rodzimych tunerów były także modyfikowane przez pochodzącą z Wielkiej Brytanii firmę 190E Cosworth. Zmodyfikowane silniki bazowały na popularnym mercedesowskim motorze 2.3 E. Cosworth'y wytwarzane były w dwóch wersjach silnikowych: 2.3 16v (185 KM) i 2,5 16v (195-235 KM). Auto odznaczało się również delikatnym tuningiem optycznym. Mercedes-Benz 190 Cosworth jest bardzo rzadko spotykany, zwłaszcza na polskich drogach. Najwięcej egzemplarzy tego modelu jeździ po Wielkiej Brytanii.

Nie dodano informacji że występował też z silnikiem 3.2 AMG 'M103.983' 234 KM (172 kW) przy 5750 obr/min.
    Był to pierwszy Mercedes-Benz klasy średniej po długiej przerwie, kiedy to firma produkowała jedynie większe modele wyższych klas. W201 pojawił się na rynku 8 grudnia 1982, produkcję zakończono w lutym 1993 w Sindelfingen, a we wrześniu 1993 w Bremie. Wyprodukowano 1 879 629 egzemplarzy.

    Auto napędzane było silnikami diesla o pojemności od 2,0 do 2,5 litra (72-126 KM w tym Turbo) oraz silnikami benzynowymi o pojemności od 1,8 do 2,6 litra (90-160 KM). Powstały także sportowe odmiany znane pod nazwą Cosworth 2.3-16v (185 KM), Evolution 2.5-16v (195-204 KM) i Evolution II 2.5-16v (235 KM). Model ten został zastąpiony w 1993 r. przez klasę C

    Odmiennie niż w przypadku innych modeli, w których oznaczenie cyfrowe modelu oznaczało pojemność skokową silnika, tutaj "190" oznacza jedynie nazwę handlową typoszeregu W201. Według ogólnie przyjętych w firmie Daimler-Benz zasad np. model dwulitrowy z silnikiem wysokoprężnym powinien zwać się Mercedes-Benz 200D, to oznaczenie nosiły jednak Mercedesy W123 i W124 z silnikiem o takiej pojemności.

    Mercedesy 190 oprócz rodzimych tunerów były także modyfikowane przez pochodzącą z Wielkiej Brytanii firmę 190E Cosworth. Zmodyfikowane silniki bazowały na popularnym mercedesowskim motorze 2.3 E. Cosworth'y wytwarzane były w dwóch wersjach silnikowych: 2.3 16v (185 KM) i 2,5 16v (195-235 KM). Auto odznaczało się również delikatnym tuningiem optycznym. Mercedes-Benz 190 Cosworth jest bardzo rzadko spotykany, zwłaszcza na polskich drogach. Najwięcej egzemplarzy tego modelu jeździ po Wielkiej Brytanii.

    Nie dodano informacji że występował też z silnikiem 3.2 AMG 'M103.983' 234 KM (172 kW) przy 5750 obr/min.
    25 lipca 2013, 10:11 przez sentores (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (1)
    Dwie maszyny – Po lewej Opel Astra F 1,7 D, 60 km rocznik 1993 . Po prawej VW Passat B5 1.9 TDI 115km rocznik 1999. Szału nie ma ale i tak jestem szczęśliwy.
    Po lewej Opel Astra F 1,7 D, 60 km rocznik 1993 . Po prawej VW Passat B5 1.9 TDI 115km rocznik 1999. Szału nie ma ale i tak jestem szczęśliwy.
    22 lipca 2013, 17:01 przez ~trabek | Do ulubionych | Skomentuj
    Żegnaj M3 – Tak to smutna prawda BMW rezygnuje z produkcji M3 Coupe!!! 
Na szczęście to tylko efekt nowej polityki firmy dotyczącej nazewnictwa. Od teraz modele o sportowym wyglądzie, takim jak coupe czy kabriolet, mają otrzymać nową nazwę M4, a M3 będziemy mogli zobaczyć tylko w wersji czterodrzwiowej.
BMW M3 produkowane jest od 1986 roku i doczekało się czterech generacji. Pierwsza edycja (E30) oryginalnie powstała właśnie w wersji coupe, oprócz tego występowała jako kabriolet. Samochód, który odnosił spektakularne sukcesy w serii DTM i zarazem wprowadził nową klasę wśród aut drogowych był napędzany motorem 4-cylindrowym, początkowo o pojemności 2.3, a następnie 2.5 litra.
W 1993„e-trzydziestkę” zastąpiła 6-cylindrowa E36 M3, którą upodobali sobie fani driftu (a przynajmniej w Polsce). W 2000 roku na rynku zadebiutował, uważany przez wielu miłośników BMW, za najbardziej udany model E46, a od 2007 roku możemy nabyć w salonach wersje E90 (sedan) E92 coupe oraz E93 convertible, w których po raz pierwszy zamontowano silnik V8. Seria E9X doczekała się kilku limitowanych edycji np. takich jak GTS, CRT, czy DTM.
    Tak to smutna prawda BMW rezygnuje z produkcji M3 Coupe!!!
    Na szczęście to tylko efekt nowej polityki firmy dotyczącej nazewnictwa. Od teraz modele o sportowym wyglądzie, takim jak coupe czy kabriolet, mają otrzymać nową nazwę M4, a M3 będziemy mogli zobaczyć tylko w wersji czterodrzwiowej.
    BMW M3 produkowane jest od 1986 roku i doczekało się czterech generacji. Pierwsza edycja (E30) oryginalnie powstała właśnie w wersji coupe, oprócz tego występowała jako kabriolet. Samochód, który odnosił spektakularne sukcesy w serii DTM i zarazem wprowadził nową klasę wśród aut drogowych był napędzany motorem 4-cylindrowym, początkowo o pojemności 2.3, a następnie 2.5 litra.
    W 1993„e-trzydziestkę” zastąpiła 6-cylindrowa E36 M3, którą upodobali sobie fani driftu (a przynajmniej w Polsce). W 2000 roku na rynku zadebiutował, uważany przez wielu miłośników BMW, za najbardziej udany model E46, a od 2007 roku możemy nabyć w salonach wersje E90 (sedan) E92 coupe oraz E93 convertible, w których po raz pierwszy zamontowano silnik V8. Seria E9X doczekała się kilku limitowanych edycji np. takich jak GTS, CRT, czy DTM.
    9 lipca 2013, 17:47 przez xDEMON93x (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (8)
    Saab 9000 CD  rok produkcji 1988 – Samochód ten został zaprojektowany na wspólnej platformie (płycie podłogowej) Saaba i Fiata. W ten sposób powstały cztery samochody: Alfa Romeo 164, Fiat Croma, Lancia Thema i Saab 9000. Oprócz Alfy Romeo samochody te miały współwymienne niektóre elementy karoserii (drzwi) czy np. szybę przednią (Saab 9000 – Fiat Croma). Początkowo model 9000 występował jako pięciodrzwiowy liftback, ale od roku 1988 również jako 4-drzwiowy sedan. Wersja CC występowała od 1984 roku do 1991 roku. W późniejszym czasie zastąpiono ją wersją CS. Od tej pory liftbacka oznaczano CS lub CSE a sedana CD lub CDE w zależności od wersji wyposażenia. Wszystkie modele 9000 były wyposażone tylko w przedni napęd. Wersje CSE i CDE miały lepsze i bardziej komfortowe wyposażenie. Stosowano silniki o spektrum mocy od 126 do 225 KM. Wersja Aero dostępna od 1993 roku występowała tylko w nadwoziu liftback, wyposażona była ona w silnik 2.3l i 2.0l obydwa wyposażone w turbosprężarkę o mocach od 185 do 225 KM w zależności od występowania na rynku, ze względów podatkowych we Włoszech dostępna była tylko słabsza wersja 2-litrowa. Saab 9000 Aero był najmocniejszym i najszybszym seryjnym Saabem, jaki był produkowany w latach 1993-1999. Samochód ten ceniony był za przestronne wnętrze wg amerykańskiej agnecji EPA, bardzo dobre wyposażenie, niezłe osiągi, dobre prowadzenie i niezawodność. W roku 1998 zastąpiony został nowszym modelem, mianowicie Saab 9-5 jednak bazującym już częściowo na podzespołach Opla. Co negatywnie wpłynęło na wizerunek firmy. Ponadto Saab 9-5 nie oferował już tyle miejsca wewnątrz, co starszy model 9000. Także bagażnik był mniejszy. Jednak komfort jazdy znacznie się poprawił, wnętrze modelu 9-5 bardzo przypominało odświeżoną wersję kokpitu 9000,. Ponadto pojawiła się wersja kombi, nie dostępna w starszych modelach serii 9000. Saab 9000 uchronił się skutecznie przed silnikami diesla, których nie posiadał w ogóle w ofercie podczas swojej produkcji. Jednak nie ominęły je już następcy modelu 9-5
    Samochód ten został zaprojektowany na wspólnej platformie (płycie podłogowej) Saaba i Fiata. W ten sposób powstały cztery samochody: Alfa Romeo 164, Fiat Croma, Lancia Thema i Saab 9000. Oprócz Alfy Romeo samochody te miały współwymienne niektóre elementy karoserii (drzwi) czy np. szybę przednią (Saab 9000 – Fiat Croma). Początkowo model 9000 występował jako pięciodrzwiowy liftback, ale od roku 1988 również jako 4-drzwiowy sedan. Wersja CC występowała od 1984 roku do 1991 roku. W późniejszym czasie zastąpiono ją wersją CS. Od tej pory liftbacka oznaczano CS lub CSE a sedana CD lub CDE w zależności od wersji wyposażenia. Wszystkie modele 9000 były wyposażone tylko w przedni napęd. Wersje CSE i CDE miały lepsze i bardziej komfortowe wyposażenie. Stosowano silniki o spektrum mocy od 126 do 225 KM. Wersja Aero dostępna od 1993 roku występowała tylko w nadwoziu liftback, wyposażona była ona w silnik 2.3l i 2.0l obydwa wyposażone w turbosprężarkę o mocach od 185 do 225 KM w zależności od występowania na rynku, ze względów podatkowych we Włoszech dostępna była tylko słabsza wersja 2-litrowa. Saab 9000 Aero był najmocniejszym i najszybszym seryjnym Saabem, jaki był produkowany w latach 1993-1999. Samochód ten ceniony był za przestronne wnętrze wg amerykańskiej agnecji EPA, bardzo dobre wyposażenie, niezłe osiągi, dobre prowadzenie i niezawodność. W roku 1998 zastąpiony został nowszym modelem, mianowicie Saab 9-5 jednak bazującym już częściowo na podzespołach Opla. Co negatywnie wpłynęło na wizerunek firmy. Ponadto Saab 9-5 nie oferował już tyle miejsca wewnątrz, co starszy model 9000. Także bagażnik był mniejszy. Jednak komfort jazdy znacznie się poprawił, wnętrze modelu 9-5 bardzo przypominało odświeżoną wersję kokpitu 9000,. Ponadto pojawiła się wersja kombi, nie dostępna w starszych modelach serii 9000. Saab 9000 uchronił się skutecznie przed silnikami diesla, których nie posiadał w ogóle w ofercie podczas swojej produkcji. Jednak nie ominęły je już następcy modelu 9-5
    4 lipca 2013, 8:44 przez Kabu (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (1)
    Mazda MX-6 – całkiem niezły stan jak na 20 lat

Mazda MX-6 2.0 / 16V / 1993
    Całkiem niezły stan jak na 20 lat

    Mazda MX-6 2.0 / 16V / 1993
    18 czerwca 2013, 21:04 przez ~saayder | Do ulubionych | Skomentuj
    Źródło:

    własne

    Renault Espace F1 – W 1995 roku powstał wyjątkowy egzemplarz Renault Espace, który technologicznie bliski był... bolidowi Formuły 1. Renault Espace F1 został stworzony dla uczczenia 10. rocznicy powstania pierwszego rodzinnego Espace i jednocześnie 10-lecia Renault w Formule 1. To idealna okazja, by połączyć te dwa całkiem odmienne światy w jeden model, który przeczy logice. Źródłem napędu Espace F1 był silnik pochodzący z bolidu Williams-Renault FW15C z roku 1993. Mowa o 2,5-litrowej, 40-zaworowej jednostce V10, której moc 700 KM podniesiono na potrzeby projektu do potężnych 800 KM. Podobnie jak w bolidzie F1, tak i tu, motor zamontowany został centralnie, a siły napędowe przekazywane były, jak na wyścigowy pojazd przystało, na tylną oś, za pośrednictwem 6-stopniowej półautomatycznej skrzyni biegów. Nietrudno się domyślić, że osiągi tego supersportowego rodzinnego vana były wręcz kosmiczne. Pierwszym kierowcą, który zasiadł za jego sterami był Eric Bernard, kierowca F1. Wyniki, jakie udało mu się uzyskać, są imponujące. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h trwało zaledwie 2,8 sekundy, a 200 km/h od startu pojawiało się na liczniku już po 6,9 sekundy! Maksymalna prędkość sięgała natomiast 312 km/h. Podobnie imponujące było hamowanie. Potężne węglowo-ceramiczne tarcze pozwalały na rozpędzenie się od 0 do 270 km/h i następnie całkowite zatrzymanie na dystansie zaledwie 600 metrów. Osiągi bolidu Formuły 1 w rodzinnym vanie? Jak widać na przykładzie Espace F1 jest to możliwe. Szkoda, że model pozostał jedynie pokazowym prototypem, a jego następcy nie widać. W dobie szału na ekologiczne rozwiązania i ograniczania emisji spalin raczej drugiego takiego projektu już nie zobaczymy.
    W 1995 roku powstał wyjątkowy egzemplarz Renault Espace, który technologicznie bliski był... bolidowi Formuły 1. Renault Espace F1 został stworzony dla uczczenia 10. rocznicy powstania pierwszego rodzinnego Espace i jednocześnie 10-lecia Renault w Formule 1. To idealna okazja, by połączyć te dwa całkiem odmienne światy w jeden model, który przeczy logice. Źródłem napędu Espace F1 był silnik pochodzący z bolidu Williams-Renault FW15C z roku 1993. Mowa o 2,5-litrowej, 40-zaworowej jednostce V10, której moc 700 KM podniesiono na potrzeby projektu do potężnych 800 KM. Podobnie jak w bolidzie F1, tak i tu, motor zamontowany został centralnie, a siły napędowe przekazywane były, jak na wyścigowy pojazd przystało, na tylną oś, za pośrednictwem 6-stopniowej półautomatycznej skrzyni biegów. Nietrudno się domyślić, że osiągi tego supersportowego rodzinnego vana były wręcz kosmiczne. Pierwszym kierowcą, który zasiadł za jego sterami był Eric Bernard, kierowca F1. Wyniki, jakie udało mu się uzyskać, są imponujące. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h trwało zaledwie 2,8 sekundy, a 200 km/h od startu pojawiało się na liczniku już po 6,9 sekundy! Maksymalna prędkość sięgała natomiast 312 km/h. Podobnie imponujące było hamowanie. Potężne węglowo-ceramiczne tarcze pozwalały na rozpędzenie się od 0 do 270 km/h i następnie całkowite zatrzymanie na dystansie zaledwie 600 metrów. Osiągi bolidu Formuły 1 w rodzinnym vanie? Jak widać na przykładzie Espace F1 jest to możliwe. Szkoda, że model pozostał jedynie pokazowym prototypem, a jego następcy nie widać. W dobie szału na ekologiczne rozwiązania i ograniczania emisji spalin raczej drugiego takiego projektu już nie zobaczymy.
    17 czerwca 2013, 19:24 przez KUBEX (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (6)
    Alfa Romeo SZ – napotkana alfa w pod Poznańskim Puszczykowie niestety nie dałem rady jej z fotografować a o to kilka ciekawostek o tym autku.
 Alfa Romeo produkowane w latach 1989-1993 we włoszech
 Model SZ, określany również jako ES-30 (Experimental Sportscar 3.0 litry)
Samochód jest napędzany sześciocylindrowym silnikiem V6 o pojemności 2959 cm³ i mocy maksymalnej 155 kW (210 KM)
Wyprodukowano jedynie 1000 sztuk Alfy Romeo SZ z nadwoziem coupé i 800 kabrioletów RZ.
    Napotkana alfa w pod Poznańskim Puszczykowie niestety nie dałem rady jej z fotografować a o to kilka ciekawostek o tym autku.
    Alfa Romeo produkowane w latach 1989-1993 we włoszech
    Model SZ, określany również jako ES-30 (Experimental Sportscar 3.0 litry)
    Samochód jest napędzany sześciocylindrowym silnikiem V6 o pojemności 2959 cm³ i mocy maksymalnej 155 kW (210 KM)
    Wyprodukowano jedynie 1000 sztuk Alfy Romeo SZ z nadwoziem coupé i 800 kabrioletów RZ.
    1 czerwca 2013, 14:54 przez pakodbc (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Astra 1993 – Wyjątkowo zdrowa Astra
    Wyjątkowo zdrowa Astra
    20 maja 2013, 16:39 przez Raleigh (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (2)
    Źródło:

    Własne