Momencik, trwa przetwarzanie danych   loading-animation
  • Szukaj


     

    Znalazłem 187 takich materiałów
    Kultowe samochody – Volkswagen Golf I – pierwsza generacja niemieckiego samochodu kompaktowego Volkswagen Golf produkowana od 1974 do 2009 roku. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1975 samochód zajął 2. pozycję (za Citroënem CX)[1].

W Europie Volkswagen Golf I generacji produkowano do 1983 roku (wersję Cabrio do 1993, a dostawczą Caddy do 1992), natomiast w Republice Południowej Afryki samochód produkowano nieprzerwanie do listopada 2009 roku pod nazwą CitiGolf.

Samochód pojawił się w 1974 r. z nadwoziem typu hatchback w wersji trzy- i pięciodrzwiowej. Największą popularność przyniosła mu wersja GTI (Gran Turismo Injection) z silnikiem 1588 cm³ o mocy 81 kW (110 KM), potem również 1781 cm³ o mocy 82 kW (112 KM). Producent planował wypuścić na rynek tylko 5 000 egzemplarzy. W 1976 roku pojawił się pierwszy Golf z silnikiem wysokoprężnym o poj. 1,5 l i mocy 37kW (50 KM), który został zastąpiony później silnikiem Diesla o pojemności 1,6 l i mocy 40kW (54 KM).

W 1979 roku Karmann przedstawił otwartą wersje Golfa (Karmann Cabrio). Również w 1979 rozpoczęto seryjną produkcję wersji Kabriolet, którą z małymi zmianami produkowano do 1993 roku. Do jej napędu służyły silniki 1,5 l, 1,6 l i 1,8 l.

W RPA do niedawna produkowano Golfa Mk. 1 pod nazwą CitiGolf, jednak ze starego auta posiadał on nadwozie i elementy techniczne. Silnik i wyposażenie zostały przejęte z najnowszych modeli Volkswagena. Jednak do roku 1999 auta te były idealnym odwzorowaniem zwykłego Golfa serii pierwszej. Samochód został w kwietniu 2006 roku przestylizowany. Produkcję zakończono w listopadzie 2009.
    Volkswagen Golf I – pierwsza generacja niemieckiego samochodu kompaktowego Volkswagen Golf produkowana od 1974 do 2009 roku. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1975 samochód zajął 2. pozycję (za Citroënem CX)[1].

    W Europie Volkswagen Golf I generacji produkowano do 1983 roku (wersję Cabrio do 1993, a dostawczą Caddy do 1992), natomiast w Republice Południowej Afryki samochód produkowano nieprzerwanie do listopada 2009 roku pod nazwą CitiGolf.

    Samochód pojawił się w 1974 r. z nadwoziem typu hatchback w wersji trzy- i pięciodrzwiowej. Największą popularność przyniosła mu wersja GTI (Gran Turismo Injection) z silnikiem 1588 cm³ o mocy 81 kW (110 KM), potem również 1781 cm³ o mocy 82 kW (112 KM). Producent planował wypuścić na rynek tylko 5 000 egzemplarzy. W 1976 roku pojawił się pierwszy Golf z silnikiem wysokoprężnym o poj. 1,5 l i mocy 37kW (50 KM), który został zastąpiony później silnikiem Diesla o pojemności 1,6 l i mocy 40kW (54 KM).

    W 1979 roku Karmann przedstawił otwartą wersje Golfa (Karmann Cabrio). Również w 1979 rozpoczęto seryjną produkcję wersji Kabriolet, którą z małymi zmianami produkowano do 1993 roku. Do jej napędu służyły silniki 1,5 l, 1,6 l i 1,8 l.

    W RPA do niedawna produkowano Golfa Mk. 1 pod nazwą CitiGolf, jednak ze starego auta posiadał on nadwozie i elementy techniczne. Silnik i wyposażenie zostały przejęte z najnowszych modeli Volkswagena. Jednak do roku 1999 auta te były idealnym odwzorowaniem zwykłego Golfa serii pierwszej. Samochód został w kwietniu 2006 roku przestylizowany. Produkcję zakończono w listopadzie 2009.
    4 czerwca 2014, 13:28 przez Walder (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Kultowe samochody – Pontiac Trans Am był samochodem produkowanym przez firmę Pontiac, będącą częścią koncernu General Motors. Trans Am był zmodyfikowaną wersja samochodu Pontiac Firebird. Pojazd powstawał w czterech generacjach – w latach 1967-2002.

Pierwsza generacja była dostępna tylko w roku 1969. Druga generacja była produkowana od roku 1970 do roku 1981. W roku 1977 Pontiac Trans Am był wykorzystany w filmie „Mistrz kierownicy ucieka” (Smokey and the Bandit). Samochody trzeciej generacji powstawały w latach 1982-1992. Również KITT, samochód głównego bohatera serialu Nieustraszony, był to przerobiony Pontiac Trans Am. Czwarta, ostatnia generacja Trans Amów, była produkowana w latach 1993-2002.
    Pontiac Trans Am był samochodem produkowanym przez firmę Pontiac, będącą częścią koncernu General Motors. Trans Am był zmodyfikowaną wersja samochodu Pontiac Firebird. Pojazd powstawał w czterech generacjach – w latach 1967-2002.

    Pierwsza generacja była dostępna tylko w roku 1969. Druga generacja była produkowana od roku 1970 do roku 1981. W roku 1977 Pontiac Trans Am był wykorzystany w filmie „Mistrz kierownicy ucieka” (Smokey and the Bandit). Samochody trzeciej generacji powstawały w latach 1982-1992. Również KITT, samochód głównego bohatera serialu Nieustraszony, był to przerobiony Pontiac Trans Am. Czwarta, ostatnia generacja Trans Amów, była produkowana w latach 1993-2002.
    2 czerwca 2014, 19:52 przez Walder (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (1)
    1993 Renault Safrane Biturbo - Ciekawe wnętrza #5 – Co jak co, ale Safrane udało się dla Renault, jak żaden inny model. Jego wnętrze robi wrażenie nawet dziś. Skóra, prawdziwe drewno i  bogate wyposażenie (m.in elektrycznie regulowane tylne fotele, rozbudowane radio z CD i equalizerem a nawet telefon).
    Co jak co, ale Safrane udało się dla Renault, jak żaden inny model. Jego wnętrze robi wrażenie nawet dziś. Skóra, prawdziwe drewno i bogate wyposażenie (m.in elektrycznie regulowane tylne fotele, rozbudowane radio z CD i equalizerem a nawet telefon).
    31 maja 2014, 18:05 przez Ltvnsky (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (5)
    Historia pewnego minivana – DODGE Grand Caravan LE 3.3 V6 z 1993 roku. W rodzinie od 2007 roku, od 2010 zaraz po zdaniu prawka dostałem go od taty.
Niestety sprzedany kilka tygodni temu. Wymagał kilku napraw, nie będę teraz wymieniał, zawsze miałem długą listę rzeczy do zrobienia, ale dzisiaj to juz nie ważne, od dwóch miesięcy mieszkam w UK, nie wiem kto go wziął i za ile, nie pytam mamy o to. Czasy nie pozwoliły na doprowadzenie go do wymarzonego stanu. Dzisiaj już w innym kraju zbieram na Hondę, o którą będę dbał tak jak zawsze chciałem dbać o Dodge'a. Ten wielki zielony samochód zawsze zostanie w pamięci jako ten pierwszy samochód w życiu.
    DODGE Grand Caravan LE 3.3 V6 z 1993 roku. W rodzinie od 2007 roku, od 2010 zaraz po zdaniu prawka dostałem go od taty.
    Niestety sprzedany kilka tygodni temu. Wymagał kilku napraw, nie będę teraz wymieniał, zawsze miałem długą listę rzeczy do zrobienia, ale dzisiaj to juz nie ważne, od dwóch miesięcy mieszkam w UK, nie wiem kto go wziął i za ile, nie pytam mamy o to. Czasy nie pozwoliły na doprowadzenie go do wymarzonego stanu. Dzisiaj już w innym kraju zbieram na Hondę, o którą będę dbał tak jak zawsze chciałem dbać o Dodge'a. Ten wielki zielony samochód zawsze zostanie w pamięci jako ten pierwszy samochód w życiu.
    20 maja 2014, 21:23 przez lektor (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (1)
    Źródło:

    Własne

    Mało znane Ferrari – FZ93 koncept z 1993 roku
    FZ93 koncept z 1993 roku
    29 kwietnia 2014, 13:00 przez Argee (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Mistrzowie WRC- 1986, 1987, 1991, 1993 Juha Kankkunen – Juha Matti Pellervo Kankkunen (ur. 2 kwietnia 1959 w Laukaa) – fiński kierowca rajdowy, zwycięzca 23 rajdów indywidualnych, czterokrotny zdobywca tytułu mistrza świata (1986, 1987, 1991, 1993).
    Juha Matti Pellervo Kankkunen (ur. 2 kwietnia 1959 w Laukaa) – fiński kierowca rajdowy, zwycięzca 23 rajdów indywidualnych, czterokrotny zdobywca tytułu mistrza świata (1986, 1987, 1991, 1993).
    18 kwietnia 2014, 19:09 przez mibar4 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Mistrzowie WRC-1988, 1989 Massimo "Miki" Biasion – Massimo "Miki" Biasion (ur. 7 stycznia 1958 w Bassano del Grappa) – włoski kierowca wyścigowy, dwukrotny rajdowy mistrz świata.

Pierwsze rajdowe sukcesy zaczął odnosić na początku lat 80. XX wieku, zdobywając w 1983 r. tytuły mistrza Europy oraz mistrza Włoch (jadąc samochodem Lancia Rally 037). W 1986 r. po raz pierwszy zwyciężył w eliminacji mistrzostw świata (w Rajdzie Argentyny, samochodem Lancia Delta S4). Do 1993 r. na podium rajdów WRC stanął 40 razy, w tym 17 razy na najwyższym stopniu.

Najlepszymi sezonami w karierze Massimo Biasiona były lata 1988 i 1989, w których zdobył tytuły mistrza świata. W 1987 r. w końcowej klasyfikacji zajął II miejsce (za Juha Kankkunenem), natomiast w latach 1990 - 1993 czterokrotnie z rzędu kończył mistrzostwa świata na IV miejscach.

W 1998 i 1999 r. w samochodzie Iveco dwukrotnie zwyciężył w mistrzostwach świata samochodów ciężarowych (ang. World Truck Championship).
    Massimo "Miki" Biasion (ur. 7 stycznia 1958 w Bassano del Grappa) – włoski kierowca wyścigowy, dwukrotny rajdowy mistrz świata.

    Pierwsze rajdowe sukcesy zaczął odnosić na początku lat 80. XX wieku, zdobywając w 1983 r. tytuły mistrza Europy oraz mistrza Włoch (jadąc samochodem Lancia Rally 037). W 1986 r. po raz pierwszy zwyciężył w eliminacji mistrzostw świata (w Rajdzie Argentyny, samochodem Lancia Delta S4). Do 1993 r. na podium rajdów WRC stanął 40 razy, w tym 17 razy na najwyższym stopniu.

    Najlepszymi sezonami w karierze Massimo Biasiona były lata 1988 i 1989, w których zdobył tytuły mistrza świata. W 1987 r. w końcowej klasyfikacji zajął II miejsce (za Juha Kankkunenem), natomiast w latach 1990 - 1993 czterokrotnie z rzędu kończył mistrzostwa świata na IV miejscach.

    W 1998 i 1999 r. w samochodzie Iveco dwukrotnie zwyciężył w mistrzostwach świata samochodów ciężarowych (ang. World Truck Championship).
    18 kwietnia 2014, 19:15 przez mibar4 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Mistrzowie WRC - 1978 Markku Alén – Markku Alén (ur. 15 lutego 1951 w Helsinkach) – fiński kierowca rajdowy. Przez wiele lat był rekordzistą pod względem wygranych odcinków specjalnych w historii Rajdowych Mistrzostw Świata, jednak podczas Rajdu Katalonii 2011 jego rekord pobił Sébastien Loeb.
Alén jest jednym z najbardziej utytułowanych kierowców rajdowych w historii i jednym z "Latających Finów". Swoją karierę rajdową zaczynał w 1969 roku za kierownicą Renault 8 Gordini. Od tego czasu jeździł jeszcze w wielu innych samochodach jak Volvo, Fiat, Lancia, Subaru,Toyota i Ford. W historii startów w WRC zwyciężył w 19 rajdach.
Zanim ustworzono Rajdowe Mistrzostwa Świata w 1979, Alén wygrał FIA Cup w 1978 roku jeżdżąc wówczas dla zespołu Fiata.
Po przejściu do zespołu Lancii, Alén nadal odnosił sukcesy. W 1986 roku minimalnie przegrał mistrzostwo świata ze swoim rywalem Juhą Kankkunenem. W sezonie Alén wygrał w Rajdzie San Remo tylko dlatego, że Peugeot Kankkunena został wykluczony z rajdu przez organizatorów z powodu niedozwolonych przeróbek technicznych. Peugeot odwołał się od tej decyzji w FISA, która ostatecznie anulowała wyniki rajdu, a Alén cieszył się z tytułu mistrza świata tylko przez 11 dni.
W 1995 roku Alén ścigał się w Mistrzostwach Samochodów Turystycznych będąc kierowcą Alfa Romeo, a wcześniej startował w DTM. W1996 i 1997 roku startował w Andros Trophy.
Świętując swoje 50 urodziny w 2001 roku, Alén postanowił wystartować w Rajdzie Finlandii i zajął wówczas całkiem niezłą 16. pozycję za kierownicą Forda Focusa WRC.
W swojej karierze startował z różnymi pilotami, najdłużej (1973-1993) z Ilkką Kivimäkim. Oprócz tego pilotowali mu Juhani Toivonen, Atso Aho, Paul White i Ilkka Riipinen.
    Markku Alén (ur. 15 lutego 1951 w Helsinkach) – fiński kierowca rajdowy. Przez wiele lat był rekordzistą pod względem wygranych odcinków specjalnych w historii Rajdowych Mistrzostw Świata, jednak podczas Rajdu Katalonii 2011 jego rekord pobił Sébastien Loeb.
    Alén jest jednym z najbardziej utytułowanych kierowców rajdowych w historii i jednym z "Latających Finów". Swoją karierę rajdową zaczynał w 1969 roku za kierownicą Renault 8 Gordini. Od tego czasu jeździł jeszcze w wielu innych samochodach jak Volvo, Fiat, Lancia, Subaru,Toyota i Ford. W historii startów w WRC zwyciężył w 19 rajdach.
    Zanim ustworzono Rajdowe Mistrzostwa Świata w 1979, Alén wygrał FIA Cup w 1978 roku jeżdżąc wówczas dla zespołu Fiata.
    Po przejściu do zespołu Lancii, Alén nadal odnosił sukcesy. W 1986 roku minimalnie przegrał mistrzostwo świata ze swoim rywalem Juhą Kankkunenem. W sezonie Alén wygrał w Rajdzie San Remo tylko dlatego, że Peugeot Kankkunena został wykluczony z rajdu przez organizatorów z powodu niedozwolonych przeróbek technicznych. Peugeot odwołał się od tej decyzji w FISA, która ostatecznie anulowała wyniki rajdu, a Alén cieszył się z tytułu mistrza świata tylko przez 11 dni.
    W 1995 roku Alén ścigał się w Mistrzostwach Samochodów Turystycznych będąc kierowcą Alfa Romeo, a wcześniej startował w DTM. W1996 i 1997 roku startował w Andros Trophy.
    Świętując swoje 50 urodziny w 2001 roku, Alén postanowił wystartować w Rajdzie Finlandii i zajął wówczas całkiem niezłą 16. pozycję za kierownicą Forda Focusa WRC.
    W swojej karierze startował z różnymi pilotami, najdłużej (1973-1993) z Ilkką Kivimäkim. Oprócz tego pilotowali mu Juhani Toivonen, Atso Aho, Paul White i Ilkka Riipinen.
    16 kwietnia 2014, 22:13 przez mibar4 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Trzy rekordowe dupcie – Porsche 959, 317 km/h, 1986r.
Ferrari F40, 324 km/h, 1987
McLaren F1, 386 km/h, 1993
    Porsche 959, 317 km/h, 1986r.
    Ferrari F40, 324 km/h, 1987
    McLaren F1, 386 km/h, 1993
    15 kwietnia 2014, 16:26 przez Italianiec (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Lancia Delta HF Integrale 1993, kolor Lord – 1995 cm3, (121,742 cu. in.)
84 × 90 mm
DOHC, 16V
215 KM/5750 obr./min.
106,3 KM z 1000 cm3
ciśnienie sprężania: 8:1
0-100: 5,7s
Vmax: 220 km/h
    1995 cm3, (121,742 cu. in.)
    84 × 90 mm
    DOHC, 16V
    215 KM/5750 obr./min.
    106,3 KM z 1000 cm3
    ciśnienie sprężania: 8:1
    0-100: 5,7s
    Vmax: 220 km/h
    14 kwietnia 2014, 14:07 przez szopen (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Źródło:

    carfolio.com