Momencik, trwa przetwarzanie danych   loading-animation
  • Szukaj


     

    Znalazłem 41 takich materiałów
    Alfa Romeo 164 Q4 – Po długim czasie nieobecności postanowiłem wykonać rysunek na rozluźnienie.

Karta formatu A4, ołówek oraz kredki około 12 godzin pracy.

Rysunek - praca własna

Arek-OGF
    Po długim czasie nieobecności postanowiłem wykonać rysunek na rozluźnienie.

    Karta formatu A4, ołówek oraz kredki około 12 godzin pracy.

    Rysunek - praca własna

    Arek-OGF
    7 listopada 2014, 20:38 przez OGF (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Źródło:

    Własne

    Volvo 164 –
    3 listopada 2014, 20:11 przez andyace (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Źródło:

    własne

    SCANIA SUPER R500 & SCANIA SUPER 164 580 –
    27 września 2014, 20:01 przez ThePiekarz23 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Alfa Romeo 164 ProCar – Zachęcony materiałem pt. E36 w innej odsłonie wrzucam prototyp Alfy Romeo 164 w wersji dla serii wyścigowej ProCar.

Samochód powstał w 1988 roku, oczywiście z normalną 164 wspólny ma tylko wygląd i oznaczenie. Został zbudowany pod kątem startów w serii wyścigowej ProCar (tej samej, w której 10 lat wcześniej startowało BMW M1).
Silnik V10 umieszczony był centralnie, wywodził się z jednostki napędzającej bolidu F1, miał moc 620 KM i pozwolił rozpędzić 164 ProCar do 340 km/h, a do setki samochód zbierał się w mniej niż dwie sekundy.
Jednym z kierowców testowych był Ricardo Patrese, trzeci najbardziej doświadczony kierowca F1 (257 wyścigów na koncie) w historii, facet stwierdził bez ogródek, że samochód jest, cytuję "przerażająco szybki". Wystarczy tylko wspomnieć, że podczas Grand Prix F1 na Monzie w 1988 roku Ayrton Senna zdobył pole position z czasem 1:25.97. Miesiąc później Ricardo Patrese już na trzecim okrążeniu na Monzie testując prototyp 164 ProCar zszedł z czasem okrążenia poniżej 1:24.00.

Efekt był taki, że FIA zlikwidowała serię ProCar jeszcze w tym samym roku, zanim rozegrano pierwszy wyścig. Po prostu samochody były zbyt szybkie i mogłoby wydarzyć się to samo, co w grupie B.
    Zachęcony materiałem pt. E36 w innej odsłonie wrzucam prototyp Alfy Romeo 164 w wersji dla serii wyścigowej ProCar.

    Samochód powstał w 1988 roku, oczywiście z normalną 164 wspólny ma tylko wygląd i oznaczenie. Został zbudowany pod kątem startów w serii wyścigowej ProCar (tej samej, w której 10 lat wcześniej startowało BMW M1).
    Silnik V10 umieszczony był centralnie, wywodził się z jednostki napędzającej bolidu F1, miał moc 620 KM i pozwolił rozpędzić 164 ProCar do 340 km/h, a do setki samochód zbierał się w mniej niż dwie sekundy.
    Jednym z kierowców testowych był Ricardo Patrese, trzeci najbardziej doświadczony kierowca F1 (257 wyścigów na koncie) w historii, facet stwierdził bez ogródek, że samochód jest, cytuję "przerażająco szybki". Wystarczy tylko wspomnieć, że podczas Grand Prix F1 na Monzie w 1988 roku Ayrton Senna zdobył pole position z czasem 1:25.97. Miesiąc później Ricardo Patrese już na trzecim okrążeniu na Monzie testując prototyp 164 ProCar zszedł z czasem okrążenia poniżej 1:24.00.

    Efekt był taki, że FIA zlikwidowała serię ProCar jeszcze w tym samym roku, zanim rozegrano pierwszy wyścig. Po prostu samochody były zbyt szybkie i mogłoby wydarzyć się to samo, co w grupie B.
    14 września 2014, 12:20 przez polak (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (3)
    Honda Civic Coupe

    Film nagrany i obrobiony amatorsko kiedyś będzie lepsza jakość ;)

    Więcej info o samochodzie ;)

    https://driiive.com/Damiano/HondaCivicCoupe/
    http://www.civicklub.pl/forum/showthread.php?155610-Ej2-By-WIFI
    http://www.lowsilesia.pl/viewtopic.php?f=15&t=164&sid=1c46eb336f8c587c24fdc4b2d81e5074
    17 lipca 2014, 19:07 przez ~DamianO944 | Do ulubionych | Skomentuj (6)
    Alfa Romeo 164 Procar V10 1988r
    20 maja 2014, 23:15 przez pawel694 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj
    Alfa Romeo 164 Q4 – Model 164 był ostatnim opracowanym przez Alfę Romeo przed wchłonięciem jej przez Fiata, i chociaż na wspólnej platformie Tipo 4 powstały jeszcze Saab 9000, Lancia Thema i Fiat Croma, to Alfa charakteryzowała się najlepszymi właściwościami jezdnymi.
 
Jednym z montowanych w modelu 164 silników było legendarne V6 opracowane przez Giuseppe Busso. Niezawodne – przy odpowiednim serwisowaniu zapewniało bezproblemowe przebiegi rzędu 400 tys. km – i piękne, równie dobrze jak pod maską prezentowałoby się na eksponowanym miejscu w salonie, ciesząc oczy rzędem lśniących kolektorów.
 
Po liftingu z roku 1993 napędzający wcześniejszą wersję QV 200-konny silnik zyskał dodatkowych 12 zaworów i 32 konie. Okazało się jednak, że przedni napęd nie jest w stanie należycie wykorzystać potencjału jednostki. Rozwiązaniem okazał się napęd na wszystkie koła. Jego przygotowanie zlecono austriackiej firmie Steyr-Daimler-Puch, która stworzyła konstrukcję o niespotykanym na tamte czasy poziomie zaawansowania.
 
Zastosowano przedni dyferencjał konwencjonalny, tylny typu Torsen, natomiast centralnym elementem stałego napędu na cztery koła był układ Viscomatic, czyli kombinacja kół planetarnych i sprzęgła wiskotycznego, sprzężony z układem wspomagania progresywnego. Rozdziałem momentu między przednią a tylną oś sterował system elektroniczny analizujący prędkość, promień skrętu, obroty silnika, stopień otwarcia przepustnicy i dane z ABS-u. Układ był niezwykle skomplikowany.


Wyposażenie seryjne było bogate, zawierało między innymi automatyczną klimatyzację, podgrzewane i elektrycznie sterowane fotele, lusterka oraz szyby, reflektory soczewkowe, a przede wszystkim wspomniane zawieszenie z elektroniczną regulacją twardości.
 
Lista wyposażenia dodatkowego zawierała lakier metalizowany, elektrycznie otwierany dach i skórzane fotele Recaro Memory. Te ostatnie dzisiaj poszukiwane przez miłośników modelu osiągają astronomiczne ceny rzędu zwykłej przednionapędowej 164 w niezłym stanie
    Model 164 był ostatnim opracowanym przez Alfę Romeo przed wchłonięciem jej przez Fiata, i chociaż na wspólnej platformie Tipo 4 powstały jeszcze Saab 9000, Lancia Thema i Fiat Croma, to Alfa charakteryzowała się najlepszymi właściwościami jezdnymi.

    Jednym z montowanych w modelu 164 silników było legendarne V6 opracowane przez Giuseppe Busso. Niezawodne – przy odpowiednim serwisowaniu zapewniało bezproblemowe przebiegi rzędu 400 tys. km – i piękne, równie dobrze jak pod maską prezentowałoby się na eksponowanym miejscu w salonie, ciesząc oczy rzędem lśniących kolektorów.

    Po liftingu z roku 1993 napędzający wcześniejszą wersję QV 200-konny silnik zyskał dodatkowych 12 zaworów i 32 konie. Okazało się jednak, że przedni napęd nie jest w stanie należycie wykorzystać potencjału jednostki. Rozwiązaniem okazał się napęd na wszystkie koła. Jego przygotowanie zlecono austriackiej firmie Steyr-Daimler-Puch, która stworzyła konstrukcję o niespotykanym na tamte czasy poziomie zaawansowania.

    Zastosowano przedni dyferencjał konwencjonalny, tylny typu Torsen, natomiast centralnym elementem stałego napędu na cztery koła był układ Viscomatic, czyli kombinacja kół planetarnych i sprzęgła wiskotycznego, sprzężony z układem wspomagania progresywnego. Rozdziałem momentu między przednią a tylną oś sterował system elektroniczny analizujący prędkość, promień skrętu, obroty silnika, stopień otwarcia przepustnicy i dane z ABS-u. Układ był niezwykle skomplikowany.


    Wyposażenie seryjne było bogate, zawierało między innymi automatyczną klimatyzację, podgrzewane i elektrycznie sterowane fotele, lusterka oraz szyby, reflektory soczewkowe, a przede wszystkim wspomniane zawieszenie z elektroniczną regulacją twardości.

    Lista wyposażenia dodatkowego zawierała lakier metalizowany, elektrycznie otwierany dach i skórzane fotele Recaro Memory. Te ostatnie dzisiaj poszukiwane przez miłośników modelu osiągają astronomiczne ceny rzędu zwykłej przednionapędowej 164 w niezłym stanie
    14 marca 2014, 17:25 przez Folley96 (PW) | Do ulubionych | Skomentuj (3)
    Alfa Romeo 164 super v6 – Prawdziwe cudeńko pierwszy raz widziałem ją na żywo.
    Prawdziwe cudeńko pierwszy raz widziałem ją na żywo.
    4 lutego 2014, 22:45 przez fazer (PW) | Do ulubionych | Skomentuj